§ 4-50. Łagodniejsze zasady dla drobnych pieniędzy elektronicznych

Ustawa o umowach finansowych (Finansavtaleloven)·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 4-50. Szczególne zasady dotyczące drobnych pieniędzy elektronicznych

(1) Przez drobne pieniądze elektroniczne rozumie się instrument płatniczy (betalingsinstrument), w odniesieniu do którego z warunków umowy wynika, że instrument płatniczy obejmuje wyłącznie
  1. najwyżej 500 koron w przypadku pojedynczych transakcji płatniczych (betalingstransaksjoner)
  2. najwyżej 2 000 koron jako ustalony limit kwotowy, lub
  3. najwyżej 2 000 koron jako każdorazowo najwyższą dopuszczalną wartość przechowywaną.
(2) W przypadku przedpłaconych instrumentów płatniczych (kart przedpłaconych) limity kwotowe określone w ustępie pierwszym mogą dotyczyć wyższej kwoty, jednak nie wyższej niż 4 000 koron w żadnym z wariantów.
(3) Następujące zasady nie mają zastosowania do drobnych pieniędzy elektronicznych, z których klient (kunde) może korzystać anonimowo:
  1. zasady dotyczące zawarcia umowy określone w § 3-9 ustępy od pierwszego do trzeciego
  2. zasady dotyczące wymogów co do treści umowy określone w § 3-12 ustęp pierwszy
  3. zasady dotyczące dowodu uwierzytelnienia lub wykonania transakcji płatniczej określone w § 3-7
  4. zasady dotyczące odpowiedzialności za nieautoryzowane transakcje płatnicze określone w § 4-32 oraz zasady dotyczące odpowiedzialności w przypadku nadużycia instrumentu płatniczego określone w § 4-30, jeżeli dostawca usług płatniczych (betalingstjenesteyter) płatnika (betaler) nie wymagał silnego uwierzytelniania klienta (sterk kundeautentisering) zgodnie z § 4-30 ustęp piąty litera c.
(4) W przypadku drobnych pieniędzy elektronicznych można uzgodnić
  1. odstąpienie od zasad określonych w § 3-14 dotyczących zmian umowy rachunku (kontoavtale) w drodze milczącej zgody
  2. odstąpienie od zasad określonych w § 4-6 dotyczących powiadamiania o odmowie wykonania zlecenia płatniczego (betalingsoppdrag), jeżeli odmowa wyraźnie wynika z okoliczności
  3. że zlecenia płatniczego nie można anulować po jego zatwierdzeniu lub po tym, jak płatnik wyraził zgodę na wykonanie transakcji płatniczej na rzecz odbiorcy płatności (betalingsmottaker), por. § 4-7
  4. inne terminy przekazania niż określone w § 4-11 ustęp pierwszy litery od b do d lub w ustępie drugim i trzecim
  5. że obowiązek powiadomienia ciążący na kliencie zgodnie z § 4-24 ustęp pierwszy oraz obowiązek dokumentacyjny dostawcy usług płatniczych zgodnie z § 4-23 ustęp drugi zdanie trzecie nie mają zastosowania, jeżeli zablokowanie instrumentu płatniczego przed użyciem jest niemożliwe.
(5) W przypadku drobnych pieniędzy elektronicznych można uzgodnić odstąpienie od zasad określonych w § 4-15 dotyczących informacji przy wykonywaniu transakcji płatniczych. Dostawca usług płatniczych musi w takim przypadku zamiast tego zapewnić klientowi dostęp do informacji identyfikujących transakcję płatniczą, przekazaną kwotę i opłaty oraz ewentualnie łączną kwotę i łączne opłaty w przypadku kilku transakcji tego samego rodzaju na rzecz tego samego odbiorcy płatności. Obowiązek informacyjny określony w zdaniu drugim nie ma zastosowania, jeżeli z instrumentu płatniczego można korzystać anonimowo lub jeżeli przekazanie informacji jest technicznie niemożliwe. Dostawca usług płatniczych musi w każdym przypadku umożliwić klientowi sprawdzenie salda.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 4-50

Co to oznacza?

Ten paragraf wprowadza łagodniejsze zasady dla drobnych pieniędzy elektronicznych, czyli instrumentów płatniczych z niskimi limitami kwotowymi, takich jak karty przedpłacone. Limity to trzy liczby: 500 koron na pojedynczą płatność oraz 2 000 koron jako ustalony limit kwotowy albo jako najwyższa wartość przechowywana (kwota, która może znajdować się na instrumencie). W przypadku przedpłaconych instrumentów płatniczych, tzw. kart przedpłaconych (kontantkort), limity mogą być wyższe, ale nigdy nie wyższe niż 4 000 koron w żadnym z wariantów.

Ustęp trzeci wyłącza drobne pieniądze elektroniczne, z których można korzystać anonimowo, spod czterech grup zasad. Nie mają zastosowania zasady dotyczące zawarcia umowy z § 3-9 ani zasady dotyczące treści umowy z § 3-12 ustęp pierwszy. To samo dotyczy zasad w sprawie dowodu uwierzytelnienia lub wykonania transakcji płatniczej. Nie mają też zastosowania zasady dotyczące odpowiedzialności za nieautoryzowane transakcje z § 4-32 oraz za nadużycie instrumentu płatniczego z § 4-30, pod warunkiem że bank nie wymagał silnego uwierzytelniania klienta (dodatkowej, bezpiecznej identyfikacji).

Ustęp czwarty pozwala uzgodnić odstępstwa od kilku zasad. Można odstąpić od zasad dotyczących milczącej zgody na zmiany z § 3-14. Powiadomienie o odrzuconym zleceniu płatniczym zgodnie z § 4-6 można pominąć, jeżeli odmowa jest wyraźnie widoczna. Można uzgodnić, że zlecenia płatniczego nie można anulować po jego zatwierdzeniu. Można odstąpić od terminów przekazania z § 4-11. Obowiązek powiadomienia ciążący na kliencie zgodnie z § 4-24 ustęp pierwszy oraz obowiązek dokumentacyjny banku zgodnie z § 4-23 można wyłączyć, jeżeli zablokowanie instrumentu jest niemożliwe.

Ustęp piąty dotyczy informacji przy płatnościach. Od zasad z § 4-15 można odstąpić, ale bank musi wtedy zapewnić klientowi dostęp do informacji identyfikujących płatność, kwotę i opłaty, a także ewentualnie łączną kwotę i łączne opłaty w przypadku kilku takich samych płatności na rzecz tego samego odbiorcy. Ten obowiązek nie ma zastosowania, gdy możliwe jest korzystanie anonimowe lub gdy przekazanie informacji jest technicznie niewykonalne. Klient musi w każdym przypadku mieć możliwość sprawdzenia salda.

Ten paragraf należy do grupy przepisów szczególnych w rozdziale 4. Sąsiednie przepisy dotyczą wypowiedzenia umowy (oppsigelse) rachunku z okresem obowiązywania (§ 4-44), blokady (sperring) (§ 4-45), nieużywanego rachunku (§ 4-46), zakresu terytorialnego (§ 4-47), wyjątków dla niektórych umów konsumenckich (§ 4-48), wypłat gotówki z bankomatu (§ 4-49), pojedynczych usług płatniczych (§ 4-51) oraz klientów poniżej 18 lat (§ 4-52). Do tego paragrafu odsyłają § 1-9 o bezwzględnie obowiązującym charakterze przepisów oraz § 3-32 o obowiązku informacyjnym w przypadku niektórych usług płatniczych.

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →