§ 4-51. Jednorazowe usługi płatnicze

Ustawa o umowach finansowych (Finansavtaleloven)·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 4-51. Przepisy szczególne dotyczące jednorazowych usług płatniczych

(1) Jeżeli zlecenie płatnicze (betalingsoppdrag) dotyczące jednorazowej transakcji płatniczej (betalingstransaksjon) zostaje złożone przy użyciu instrumentu płatniczego (betalingsinstrument) objętego umową z innym dostawcą usług płatniczych (betalingstjenesteyter), dostawca usług płatniczych, który wykonuje transakcję, nie jest zobowiązany wobec klienta do przekazania lub udostępnienia informacji, które zostały już przekazane lub zostaną przekazane klientowi na podstawie umowy z innym dostawcą usług płatniczych.
(2) Przepisy § 3-9 ust. 1–3 o zawarciu umowy, § 3-12 ust. 1 o wymaganiach dotyczących treści umowy oraz § 3-14 o zmianie umowy w drodze milczącej zgody nie mają zastosowania do umowy o jednorazową transakcję płatniczą, która nie jest objęta umową rachunku (kontoavtale) ani inną umową ramową o usługi finansowe (finansiell tjeneste).
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 4-51

Co to oznacza?

Ustęp pierwszy zwalnia bank, który wykonuje jednorazową płatność, z obowiązku przekazania klientowi informacji, które klient już otrzymał lub otrzyma na podstawie umowy z innym dostawcą usług płatniczych. Dotyczy to sytuacji, gdy zlecenie płatnicze jest składane za pomocą instrumentu płatniczego należącego do tej innej umowy. Ustęp drugi wyłącza płatności jednorazowe spod trzech przepisów rozdziału 3: o zawarciu umowy w § 3-9, o treści umowy w § 3-12 i o milczącej zgodzie w § 3-14, jeżeli płatność nie jest objęta umową rachunku ani inną umową ramową. Ten paragraf jest jednym z przepisów szczególnych na końcu rozdziału 4.

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →