§ 6-1. Poręczenie (kausjon): wyjaśnienia, ocena zdolności kredytowej (kredittvurdering) i obowiązek odmowy udzielenia kredytu (avslagsplikt)

Poręczyciel to osoba, która gwarantuje spłatę cudzego długu. Ten paragraf daje poręczycielowi będącemu konsumentem mniej więcej taką samą ochronę, jaką kredytobiorca ma na podstawie rozdziału 5. Przepis w dużej mierze przenosi zasady z §§ 5-1 do 5-5 na sytuację poręczenia.

Przed zawarciem umowy bank musi udzielić poręczycielowi dostosowanych wyjaśnień zgodnie z przepisami § 5-1. Bank musi też dokładnie ocenić zdolność kredytową poręczyciela, tak samo jak zgodnie z § 5-2. Jeśli poręczenie dotyczy wcześniej zaciągniętego długu, bank musi przeprowadzić nową ocenę zdolności kredytowej kredytobiorcy i przekazać poręczycielowi jej wynik przed zawarciem umowy. Dotyczy to również istotnego rozszerzenia odpowiedzialności z tytułu poręczenia.

Gdy bank zbiera informacje od poręczyciela, musi poinformować, że poręczyciel musi je przekazać, a świadome zatajenie lub sfałszowanie informacji może dać prawo do odstąpienia od umowy zgodnie z § 3-51 ust. 1 lit. a. Wynik oceny zdolności kredytowej należy przekazać poręczycielowi przed zawarciem umowy. Ust. 3–5 § 5-3 stosuje się odpowiednio. Zawierają one m.in. przepisy o powiadomieniu w przypadku zautomatyzowanej odmowy oraz o tym, że bank nie musi uzasadniać odmowy w większym zakresie, niż jest to wymagane.

Ustęp 4 to obowiązek odmowy udzielenia kredytu. Bank może zawrzeć umowę poręczenia tylko wtedy, gdy jest prawdopodobne, że konsument ma wystarczającą zdolność kredytową. Wartość ustanowionego zabezpieczenia, obecna lub szacowana przyszła, nie może sama uzasadniać tego, że zdolność kredytowa jest wystarczająca. Ustęp 5 odsyła do § 5-4 ust. 3 i do § 5-5, dzięki czemu sankcje za naruszenia dotyczą także poręczyciela. Oznacza to m.in., że zobowiązania poręczyciela mogą zostać złagodzone, jeśli poręczenie udzielono z naruszeniem obowiązku odmowy udzielenia kredytu.

Paragraf ten otwiera rozdział 6. Kolejne przepisy dotyczą obowiązku powiadomienia o braku zabezpieczenia (§ 6-2), powiadomienia o niewywiązywaniu się ze zobowiązań i odroczeniu płatności (§ 6-3), prawa poręczyciela do informacji (§ 6-4), zmiany wierzytelności objętej poręczeniem (§ 6-5), zwolnienia zabezpieczenia (§ 6-6), ograniczenia i wygaśnięcia odpowiedzialności (§ 6-7), ubezpieczenia spłaty kredytu (§ 6-8) oraz okresu zwolnienia z odpowiedzialności (§ 6-9). § 3-36 (informacje o odpowiedzialności z tytułu poręczenia) odsyła do tego paragrafu. Wyjaśnienia opierają się na obowiązku doradczym zgodnie z § 3-1 ust. 3, zgodnie z którym bank ma rozpoznać potrzeby klienta (kunde) i udzielić mu porad.

Przykład: Konsument ma poręczyć cudzy kredyt. Zanim poręczyciel podpisze umowę, bank musi wyjaśnić, na czym polega odpowiedzialność, ocenić, czy poręczyciel rzeczywiście będzie w stanie zapłacić, jeśli zajdzie taka potrzeba, i przekazać wynik tej oceny.