§ 5-1. Obowiązek wyjaśnienia przed zaciągnięciem kredytu

Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych)·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 5-1. Obowiązek wyjaśnienia

(1) Kredytodawca (kredittyter), w ramach obowiązku udzielania wskazówek zgodnie z § 3-1 ust. 3, przed zawarciem umowy udziela klientowi (kunde), który jest konsumentem (forbruker), wystarczających i dostosowanych wyjaśnień dotyczących
  1. najważniejszych cech oferowanej umowy kredytowej (kredittavtale)
  2. znaczenia, jakie mają dla klienta ewentualne warunki dotyczące usług dodatkowych
  3. skutków naruszenia umowy kredytowej przez klienta.
(2) Kredytodawca w rozsądnym zakresie upewnia się, że udzielone wyjaśnienia są wystarczające, aby klient mógł ocenić, czy umowa kredytowa odpowiada jego potrzebom i sytuacji finansowej.
(3) Rząd (Kongen) może w drodze rozporządzenia (forskrift) wydać bliższe przepisy dotyczące obowiązku wyjaśnienia zgodnie z ust. 1 i 2, sposobu jego realizacji oraz wyjątków od obowiązku wyjaśnienia.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 5-1

Co to oznacza?

Kredytodawca musi wyjaśnić konsumentowi, co oznacza umowa kredytowa, zanim zostanie ona zawarta. Ten obowiązek jest powiązany z obowiązkiem udzielania wskazówek z § 3-1 ust. 3. Wyjaśnienie musi obejmować najważniejsze cechy umowy, znaczenie usług dodatkowych dla klienta oraz to, co się dzieje w razie naruszenia umowy (gdy klient nie wywiązuje się z umowy). Kredytodawca musi też w rozsądnym zakresie sprawdzić, czy wyjaśnienie pozwala klientowi ocenić, czy umowa odpowiada jego potrzebom i sytuacji finansowej. Rząd może wydać rozporządzenie o tym, jak ten obowiązek ma być realizowany, oraz o wyjątkach. Ten paragraf otwiera rozdział 5, a po nim następuje ocena zdolności kredytowej (kredittvurdering) w § 5-2.

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →