§ 12-2. Komisja rzeczoznawców może ustalić czynsz i wynagrodzenie
Jeśli nie zgadzacie się co do tego, jaki jest czynsz rynkowy (markedsleie), czynsz przeciętny (gjengs leie) lub wynagrodzenie za ulepszenia, które wprowadziłeś, każda ze stron może zażądać, aby sąd rejonowy (tingretten) powołał trzyosobową komisję rzeczoznawców (takstnemnd), która to ustali. Decyzja jest wiążąca, chyba że w ciągu jednego miesiąca zostanie skierowana do sądu.
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
Jeżeli strony nie dojdą do porozumienia co do tego, jaki jest czynsz rynkowy według § 3-1 lub czynsz przeciętny według § 4-3, każda ze stron może zażądać rozstrzygnięcia sporu przez komisję rzeczoznawców. To samo dotyczy sytuacji, gdy strony nie dojdą do porozumienia co do wynagrodzenia za ulepszenia według § 10-5.
Komisja rzeczoznawców składa się z trzech członków i jest powoływana przez sąd rejonowy w okręgu sądowym, w którym położona jest nieruchomość. Do komisji rzeczoznawców stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o sądach (domstolsloven) §§ 106 i 108. Każda ze stron może zażądać powołania nowej komisji rzeczoznawców w ciągu czternastu dni od otrzymania pisemnej i uzasadnionej decyzji komisji rzeczoznawców. Sąd rejonowy uwzględnia żądanie, jeżeli: a. decyzja opiera się na nienależytym postępowaniu lub błędnej ocenie okoliczności faktycznych i należy przyjąć, że miało to istotny wpływ na wycenę, lub b. wycena jest w oczywisty sposób błędna.
Każda ze stron może skierować sprawę do sądu rejonowego w drodze pozwu. Pozew musi wpłynąć do sądu w ciągu jednego miesiąca od otrzymania pisemnej i uzasadnionej decyzji komisji rzeczoznawców. W ten sam sposób sprawę można skierować do sądu rejonowego, jeżeli decyzja komisji rzeczoznawców nie zostanie wydana w ciągu dwóch miesięcy od jej powołania. Decyzja, która nie została skierowana do sądu w terminie wskazanym w zdaniu drugim, ma skutek prawomocnego wyroku (rettskraftig dom). Sąd może przywrócić termin w razie uchybienia terminowi wskazanemu w zdaniu drugim.
Sąd ustala wynagrodzenie członków komisji rzeczoznawców. Sąd może postanowić, że osoba, która zażądała wyceny, ma wpłacić kwotę tytułem zabezpieczenia wynagrodzenia. Wynajmujący ponosi koszty, jeżeli komisja rzeczoznawców ustali kwotę niższą od czynszu żądanego przez wynajmującego lub wynagrodzenie wyższe od tego, które wynajmujący był gotów zapłacić za nakłady. W przeciwnym razie koszty ponosi najemca. Rozstrzygnięcie sądu zapada w formie postanowienia i musi zostać uzasadnione. Strony mogą zaskarżyć postanowienie w ciągu jednego miesiąca.
Jeżeli sprawa zostanie skierowana do sądu zgodnie z ustępem trzecim, sąd może rozstrzygnąć kwestię odpowiedzialności za koszty komisji rzeczoznawców na podstawie ustawy o postępowaniu cywilnym (tvisteloven), rozdział 20.
Co to oznacza?
Niektóre spory nie dotyczą tego, kto ponosi winę, lecz tego, ile coś jest warte — jaki jest właściwy czynsz rynkowy za ten lokal mieszkalny (bolig), jaki jest czynsz przeciętny w tej okolicy, o ile wzrosła wartość lokalu mieszkalnego dzięki ulepszeniom, które wprowadziłeś?
Takie pytania nadają się dla fachowców, a nie dla sędziów. Komisja rzeczoznawców daje wam szybki i stosunkowo tani sposób na uzyskanie odpowiedzi.
Jak to działa:
Jedno z was żąda powołania komisji rzeczoznawców. Sąd rejonowy w okręgu sądowym, w którym położona jest nieruchomość, powołuje trzech członków o odpowiednich kwalifikacjach.
Komisja rozpatruje sprawę, przeprowadza oględziny na miejscu i ustala kwotę. Decyzja jest pisemna i uzasadniona.
Chcesz się odwołać? Możesz zażądać powołania nowej komisji rzeczoznawców w ciągu 14 dni, jeśli decyzja jest wyraźnie błędna lub opiera się na nienależytym postępowaniu. Możesz też skierować sprawę do sądu rejonowego w drodze pozwu (søksmål) w ciągu jednego miesiąca. Jeśli nic nie zrobisz w ciągu jednego miesiąca, decyzja ma skutek prawomocnego wyroku.
Kto płaci? Wynajmujący (utleier) pokrywa koszty, jeśli komisja ustali niższy czynsz niż żądał wynajmujący lub wyższe wynagrodzenie za ulepszenia, niż wynajmujący chciał zapłacić. W przeciwnym razie koszty pokrywa najemca (leier).
Przykład
Eva i wynajmujący nie zgadzają się co do czynszu przeciętnego po 2,5 roku. Wynajmujący uważa, że wynosi on 14 000 kr, Eva — że 11 500 kr. Eva żąda powołania komisji rzeczoznawców. Komisja przeprowadza oględziny lokalu mieszkalnego i porównuje go z podobnymi stosunkami najmu (leieforhold). Ustala 12 200 kr. Eva jest zadowolona. Wynajmujący pokrywa koszty, ponieważ komisja ustaliła niższy czynsz, niż on żądał.
Częste błędy
- Przekonanie, że komisja rzeczoznawców to to samo co arbitraż (voldgift). Tak nie jest — komisja rzeczoznawców zajmuje się wyłącznie ustalaniem wartości, a nie kwestią winy.
- Zbyt długie zwlekanie z odwołaniem od decyzji komisji rzeczoznawców. Termin na odwołanie wynosi 14 dni w przypadku nowej komisji i jeden miesiąc w przypadku sądu.
Co powinieneś zrobić?
Jeśli nie zgadzacie się co do wysokości czynszu (husleie) lub wynagrodzenia za ulepszenia: najpierw spróbujcie negocjacji — to najtańsze rozwiązanie. Jeśli nie dojdziecie do porozumienia, naturalnym kolejnym krokiem jest komisja rzeczoznawców. Skontaktuj się z sądem rejonowym w okręgu sądowym, w którym położona jest nieruchomość, aby zażądać powołania komisji.
- § 4-3Dostosowanie do czynszu przeciętnego
- § 3-1Czynsz rynkowy
- § 10-5Wynagrodzenie za ulepszenia
- § 12-5Komisja Rozstrzygania Sporów Najmu (Husleietvistutvalget)