§ 3-1. Ile wynajmujący może żądać jako czynszu?
Czynsz musi być zawsze ustalony jako określona kwota. Jeśli nie uzgodniliście jego wysokości, obowiązuje czynsz, jaki zwykle uzyskuje się za podobne lokale mieszkalne (bolig). Wynajmujący (utleier) nie może żądać oprócz czynszu niejasnych lub nieokreślonych świadczeń.
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
Czynsz ustala się jako określoną kwotę. Można jednak uzgodnić, że wydatki wynajmującego na zużycie energii elektrycznej i opału będą dzielone proporcjonalnie między użytkowników nieruchomości, zob. § 3-4. To samo dotyczy wydatków wynajmującego na wodę i kanalizację, jeżeli te wydatki mają być płacone według zmierzonego zużycia.
Jeżeli wysokość czynszu nie została uzgodniona, wynajmujący może żądać czynszu odpowiadającego temu, co zwykle uzyskuje się w chwili zawarcia umowy przy nowym wynajmie podobnego lokalu (husrom) na podobnych warunkach umownych. Jeżeli strony nie dojdą do porozumienia co do wysokości czynszu, każda z nich może żądać, aby został on ustalony zgodnie z przepisami § 12-2.
Co to oznacza?
Twój czynsz musi być zawsze konkretną liczbą — 9 500 kr, 12 000 kr, 7 800 kr. Nie „około 10 000 kr” i nie „będziemy to trochę dostosowywać”. Stała kwota daje ci przewidywalność i jasno pokazuje, ile jesteś winien.
A co z prądem, wodą i kanalizacją? Mogą być płacone dodatkowo do czynszu, ale tylko na dwa sposoby: albo jako część stałego czynszu, albo jako proporcjonalny udział w faktycznych wydatkach wynajmującego na podstawie zmierzonego zużycia. Wynajmujący nie może po prostu doliczyć dowolnej kwoty za prąd bez udokumentowania jej.
Brak uzgodnionego czynszu? Jeśli zapomnieliście ustalić kwotę albo się co do niej nie zgadzacie, obowiązuje czynsz rynkowy — czyli to, co zwykle płaci się za podobny lokal mieszkalny na podobnych warunkach, w danej okolicy, w chwili zawarcia umowy. Jeśli nie zgadzacie się co do tego, ile to jest, każda strona może żądać, aby ustaliła go komisja rzeczoznawców (takstnemnd) zgodnie z § 12-2.
Przykłady
Lars wynajmuje mieszkanie i płaci 11 000 kr miesięcznie. Wynajmujący nagle wysyła mu fakturę na 11 000 + 800 kr „za różne”. To niezgodne z prawem. Wynajmujący może żądać tylko tego, co zostało uzgodnione — 11 000 kr — oraz ewentualnie opłat za prąd i wodę według udokumentowanych i proporcjonalnych kosztów, jeśli tak uzgodniono. Żadnych niejasnych dopłat.
Kari i wynajmujący zapomnieli wpisać do umowy konkretną kwotę czynszu. Teraz nie zgadzają się, jaka kwota była zamierzona. Żadne z nich nie może samodzielnie narzucić kwoty — mogą poprosić o pomoc Komisję Rozstrzygania Sporów Najmu (Husleietvistutvalget) albo zażądać komisji rzeczoznawców zgodnie z § 12-2, aby ustalić czynsz odpowiadający rynkowemu.
Częste błędy
- Akceptowanie niejasnych dopłat bez podstawy. Wynajmujący nie może doliczać dowolnych kwot. Żądaj dokumentacji i podstawy prawnej.
- Przekonanie, że wynajmujący może jednostronnie zmienić uzgodniony czynsz. Nie — czynsz można zmienić tylko zgodnie z przepisami §§ 4-2 i 4-3.
- Niesprawdzenie, co faktycznie uzgodniono w sprawie prądu i wody. Przeczytaj uważnie umowę — czy są wliczone, czy płaci się za nie dodatkowo?
Co powinieneś zrobić?
Sprawdź, czy twoja umowa najmu (leieavtale) zawiera konkretną kwotę czynszu. Sprawdź też, co jest wliczone — prąd, woda, internet, parking? Jeśli coś jest niejasne, wyjaśnij to z wynajmującym na piśmie. To zapobiega wielu kłótniom.
- § 3-2Termin płatności czynszu
- § 3-4Opłaty za prąd, wodę i kanalizację
- § 3-7Zakaz innych świadczeń przy najmie lokalu mieszkalnego