§ 61a. Kto pilnuje, żeby sklepy przestrzegały prawa?

Norweski Urząd Ochrony Konsumentów (Forbrukertilsynet) i Rada Rynku (Markedsrådet) nadzorują, czy sklepy przestrzegają najważniejszych zasad dotyczących dostawy (levering) i gwarancji (garanti). Jeśli sklep łamie prawo świadomie i wielokrotnie, może dostać wysokie kary administracyjne (overtredelsesgebyr).

Forbrukerkjøpsloven·LOV-2002-06-21-34

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

Norweski Urząd Ochrony Konsumentów i Rada Rynku, kierując się interesem konsumentów (forbruker), nadzorują przestrzeganie przez przedsiębiorcę (næringsdrivende) przepisów zawartych w § 6 ust. 1, § 14 ust. 4, § 18 a i § 23. Nadzór sprawowany jest zgodnie z przepisami ustawy o marketingu (markedsføringsloven) §§ 32 do 41, § 42 ust. 1 zdanie drugie oraz §§ 43 do 43 c.

W przypadku umyślnego lub niedbałego naruszenia przepisów wymienionych w ust. 1 zdanie pierwsze, które uznaje się za istotne lub które miało miejsce wielokrotnie, na osobę odpowiedzialną można nałożyć karę administracyjną.

Ministerstwo może w rozporządzeniu wydać bardziej szczegółowe przepisy dotyczące ustalania wysokości kary administracyjnej.

Źródło: Lovdata — Forbrukerkjøpsloven (ustawa o sprzedaży konsumenckiej) § 61a

Co to oznacza?

Co się stanie, jeśli duża sieć sklepów z elektroniką, żeby zaoszczędzić, zacznie świadomie odmawiać wszystkim klientom 5-letniego prawa do reklamacji (reklamasjon)? Właśnie wtedy zastosowanie ma § 61 a.

Norweski Urząd Ochrony Konsumentów może nakładać „kary administracyjne” — coś jak mandaty za przekroczenie prędkości dla firm. W przypadku dużych firm mogą one wynosić wiele milionów koron, dzięki czemu systematyczne łamanie prawa „się nie opłaca”.

W sprawach indywidualnych Norweski Urząd Ochrony Konsumentów jest bezpłatną usługą mediacyjną — a nie policją.

Przykład

(Zmyślona) sieć „SuperMøbler” sprzedaje 5 000 sof z „dostawą w ciągu 30 dni”. Wie, że nie ma takich możliwości. Dwa miesiące później żaden klient nie dostał sofy, a sklep ignoruje żądania odstąpienia od umowy (heving). Norweski Urząd Ochrony Konsumentów dostaje setki zgłoszeń i nakłada na sieć karę administracyjną w wysokości 2 milionów koron.

Częste błędy

  1. Myślenie, że Norweski Urząd Ochrony Konsumentów przyjedzie jak policja w sprawie Twojego prywatnego sporu o jedną kurtkę przeciwdeszczową — w sprawach indywidualnych prowadzi mediację, a kary stosuje przy systematycznych naruszeniach

Co powinieneś zrobić?

Zauważyłeś, że sklep systematycznie łamie prawo? Zgłoś to do Norweskiego Urzędu Ochrony Konsumentów przez formularz zgłoszeniowy na forbrukertilsynet.no. Takie zgłoszenia rozpoczynają kontrole i chronią innych konsumentów.

Częste pytania

Czy pieniądze z kary trafiają do oszukanych klientów?
Nie — trafiają prosto do budżetu państwa. Żeby odzyskać swoje pieniądze, musisz złożyć własną skargę.
Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o sprzedaży konsumenckiej →
Narzędzia