§ 18a. Do czego naprawdę uprawnia cię gwarancja?

Sprzedawca może zobowiązać się do odpowiedzialności za wady rzeczy, które nie są wadą (mangel) według przepisów ustawy, i może wówczas określić, jakie roszczenia konsument (forbruker) może podnieść w związku z tą wadą. Sprzedawca może również zobowiązać się do odpowiedzialności za wadę w szerszym zakresie niż według przepisów ustawy.

Jeżeli sprzedawca w ramach gwarancji, o której mowa w ustępie pierwszym zdaniu pierwszym, zobowiązał się w określonym czasie odpowiadać w całości lub w części za przydatność rzeczy lub inne jej właściwości, nie wskazując w jasny sposób, za jakie wady rzeczy sprzedawca odpowiada i jakie roszczenia konsument może podnieść w związku z wadą, wada istnieje, jeżeli rzecz nie odpowiada zobowiązaniu sprzedawcy. Nie dotyczy to jednak sytuacji, gdy sprzedawca uprawdopodobni, że wada wynika z wypadku, niewłaściwego obchodzenia się z rzeczą lub innej okoliczności leżącej po stronie konsumenta.

Jeżeli gwarancji, o której mowa w ustępie drugim, udzielił ktoś inny niż sprzedawca, a dla konsumenta wygląda ona tak, jakby udzielił jej sprzedawca, wada istnieje według przepisów ustępu drugiego. Nie dotyczy to jednak sytuacji, gdy sprzedawca przed zakupem poinformuje konsumenta, że nie jest związany gwarancją udzieloną przez inne osoby.

Gwarancja jest prawnie wiążąca dla gwaranta na warunkach określonych w oświadczeniu gwarancyjnym i w związanej z nim reklamie i nie ogranicza praw konsumenta wynikających z niniejszej ustawy, zob. § 3 ustęp pierwszy. Jeżeli warunki w oświadczeniu gwarancyjnym są mniej korzystne dla konsumenta niż warunki wynikające ze związanej z nim reklamy, gwarancja jest wiążąca na warunkach wynikających ze związanej z nią reklamy. Nie dotyczy to jednak sytuacji, gdy związana reklama została przed zawarciem umowy sprostowana w taki sam lub podobny sposób, w jaki została przedstawiona.