§ 4-31. Złagodzenie odpowiedzialności klienta za nieuprawnione użycie instrumentu płatniczego

Ten przepis to zabezpieczenie dla klienta. Zgodnie z § 4-30 w razie nieuprawnionego użycia instrumentu płatniczego możesz zostać obciążony udziałem własnym (egenandel) lub większą odpowiedzialnością. Złagodzenie oznacza, że odpowiedzialność zostaje obniżona, gdy wynik byłby w przeciwnym razie niesprawiedliwy. Ustęp pierwszy wymienia trzy czynniki brane pod uwagę: jakie dane zabezpieczające były powiązane z instrumentem, w jakich okolicznościach instrument trafił w niepowołane ręce oraz czy bank sam działał niedbale lub w inny sposób przyczynił się do powstania straty.

Ustęp drugi pozwala na złagodzenie w innej sytuacji. Jeśli sprzedawca towarów lub usług przyjął płatność i rozumiał lub powinien był rozumieć, że użycie instrumentu było nieuprawnione, Twoja odpowiedzialność również może zostać obniżona. Tutaj nacisk kładzie się na odbiorcę pieniędzy, a nie na klienta czy bank.

Ustęp trzeci wyznacza bezwzględną granicę. Jeśli klient dopuścił się oszustwa lub celowo nie wypełnił obowiązków z § 4-23 ustęp pierwszy lub § 4-24 ustęp pierwszy, odpowiedzialności nie można złagodzić. Nie dotyczy to więc osoby, która była jedynie niedbała. Takie niedbalstwo, również rażące, można uwzględnić przy złagodzeniu, natomiast umyślność i oszustwo zamykają tę drogę.

Przykład: Klient nie zachował ostrożności przy kodzie i dlatego odpowiada za stratę na podstawie § 4-30. Jednocześnie sam bank miał słaby punkt, który przyczynił się do powodzenia nadużycia. Wtedy odpowiedzialność może zostać złagodzona na podstawie ustępu pierwszego, ponieważ udział banku jest jednym z czynników oceny. Gdyby natomiast klient umyślnie naruszył swoje obowiązki, złagodzenie byłoby wykluczone na podstawie ustępu trzeciego.

Przepisy § 4-30 wyznaczają granice tego, za co klient może odpowiadać. Udział własny jest ograniczony do maksymalnie 450 koron, a w przypadku rażącego niedbalstwa (grov uaktsomhet) przy elektronicznym instrumencie płatniczym odpowiedzialność jest ograniczona do 12 000 koron. Złagodzenie stosuje się dodatkowo do tych limitów. Zgodnie z § 4-32 bank musi szybko zwrócić kwotę, jeśli klient kwestionuje swoją odpowiedzialność. Między bankami pokrycia straty można żądać na podstawie § 4-33. Paragrafy 4-28 i 4-29 dotyczą odpowiedzialności za wykonanie płatności, a nie nieuprawnionego użycia.