§ 4-26. Błędny numer rachunku: kto odpowiada i co musi zrobić bank

Ten paragraf odpowiada na pytanie, co się dzieje, gdy płatność trafia do niewłaściwego odbiorcy, ponieważ klient podał błędny numer rachunku lub inny jednoznaczny identyfikator. Zasada główna z ustępu pierwszego mówi, że bank wykonał swoje zadanie prawidłowo, jeśli postąpił zgodnie z podanym numerem. Płatność uważa się wtedy za wykonaną prawidłowo wobec rachunku wskazanego numerem, a bank nie może ponosić odpowiedzialności na podstawie § 4-28. Nie zmienia tego fakt, że klient wpisał dodatkowo inne informacje, na przykład nazwisko, które nie zgadza się z numerem.

Choć bank nie ponosi odpowiedzialności, nie jest całkowicie zwolniony z obowiązków. Ustęp drugi wymaga, aby podjął rozsądne próby odzyskania pieniędzy. Bank odbiorcy musi współpracować, między innymi przekazując bankowi płatnika istotne informacje. Bank może też żądać, aby osoba trzecia, która bezpodstawnie otrzymała pieniądze, zwróciła je, jeśli przyczyną było podanie przez klienta błędnych informacji w zleceniu płatniczym.

Jeśli nie uda się odzyskać kwoty, ustęp trzeci daje płatnikowi prawo dostępu do informacji. Na pisemny wniosek bank musi przekazać mu wszystkie istotne informacje, do których ma dostęp. Mają one pomóc płatnikowi samodzielnie dochodzić swoich praw.

Przykład: płatnik pomylił jedną cyfrę w numerze rachunku i pieniądze trafiły do odbiorcy, który nie powinien ich dostać. Bank płatnika wykonał zlecenie i nie ponosi odpowiedzialności, ale musi spróbować odzyskać pieniądze. Może poprosić o pomoc bank odbiorcy. Jeśli pieniądze nie wrócą, płatnik może na piśmie poprosić o informacje, którymi dysponuje bank.

Paragraf ten stanowi wyjątek od § 4-28, zgodnie z którym bank płatnika odpowiada za prawidłowe wykonanie płatności zainicjowanej przez samego płatnika. W przypadku odpowiedzialności na podstawie § 4-28 kwota musi zostać zwrócona bez zbędnej zwłoki, a rachunek musi zostać przywrócony do stanu, w jakim byłby bez błędu, wraz z odsetkami i kosztami. Odpowiednikiem jest § 4-25, dotyczący sytuacji, w której błąd popełnił bank. Paragraf 4-29 określa podział odpowiedzialności, gdy płatność zainicjował odbiorca, a § 1-9 nosi tytuł „Bezwzględnie obowiązujący charakter przepisów” («Ufravikelighet»).