§ 4-28. Odpowiedzialność banku, gdy płatnik sam zainicjował płatność

Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych)·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 4-28. Odpowiedzialność za transakcję zainicjowaną przez płatnika

(1) Dostawca usług płatniczych (betalingstjenesteyter) płatnika odpowiada wobec płatnika za prawidłowe wykonanie transakcji płatniczej (betalingstransaksjon) zainicjowanej bezpośrednio przez płatnika. Jeżeli dostawca usług płatniczych płatnika udokumentuje wobec płatnika wykonanie zgodnie z § 4-11, dostawca usług płatniczych odbiorcy płatności (betalingsmottaker) odpowiada wobec odbiorcy płatności.
(2) Jeżeli dostawca usług płatniczych ponosi odpowiedzialność zgodnie z ustępem pierwszym, kwota musi zostać bez zbędnej zwłoki zwrócona płatnikowi lub udostępniona odbiorcy, a stan danego rachunku musi w razie potrzeby zostać przywrócony do stanu, w jakim byłby, gdyby nieprawidłowo wykonana transakcja płatnicza nie miała miejsca, łącznie z odsetkami i innymi kosztami. § 4-24 ustęp drugi stosuje się odpowiednio.
(3) Data waluty uznania rachunku płatnika nie może być późniejsza niż dzień, w którym rachunek został obciążony kwotą. Data waluty dla rachunku odbiorcy płatności musi być tą datą waluty, z jaką kwota zostałaby zaksięgowana na rachunku odbiorcy płatności, gdyby transakcja płatnicza została wykonana prawidłowo.
(4) Na wniosek dostawca usług płatniczych płatnika musi niezwłocznie podjąć próbę wyśledzenia transakcji płatniczej zainicjowanej przez płatnika. Wynik musi zostać jak najszybciej przekazany płatnikowi.
(5) Jeżeli zlecenie płatnicze (betalingsoppdrag) zostało zainicjowane za pośrednictwem dostawcy usługi inicjowania płatności (betalingsfullmektig), dostawca rachunku (kontotilbyder) musi zwrócić kwotę niewykonanej lub nieprawidłowo wykonanej transakcji płatniczej oraz, w stosownych przypadkach, przywrócić stan danego rachunku do stanu, w jakim byłby, gdyby nieprawidłowo wykonana transakcja płatnicza nie miała miejsca.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 4-28

Co to oznacza?

Ten paragraf dotyczy płatności, które płatnik inicjuje sam, na przykład przelewu z bankowości internetowej. Ustęp pierwszy czyni bank płatnika odpowiedzialnym wobec płatnika za prawidłowe wykonanie płatności. Odpowiedzialność przechodzi dalej, jeśli bank może udokumentować, że kwota została zaksięgowana w banku odbiorcy w terminach określonych w § 4-11. Wtedy wobec odbiorcy odpowiada bank odbiorcy. Terminy są krótkie. Na przykład płatność krajowa w koronach musi zostać wykonana tego samego dnia roboczego (virkedag), natomiast inne płatności do EOG (EØS) mogą trwać do czterech dni roboczych.

Ustęp drugi określa, na czym polega ta odpowiedzialność. Kwota musi bez zbędnej zwłoki zostać zwrócona płatnikowi albo udostępniona odbiorcy. Rachunek musi zostać przywrócony do stanu, w jakim byłby bez błędu, łącznie z odsetkami i innymi kosztami. Termin 13 miesięcy z § 4-24 ustęp drugi stosuje się odpowiednio, więc żądanie korekty musisz zgłosić w tym terminie.

Ustęp trzeci reguluje odsetki. Naliczanie odsetek dla rachunku płatnika nie może rozpocząć się później niż w dniu, w którym rachunek został obciążony. Dla rachunku odbiorcy datą ma być ta, która obowiązywałaby, gdyby płatność została wykonana prawidłowo. Ustęp czwarty daje płatnikowi prawo poprosić bank o wyśledzenie płatności. Bank musi wtedy niezwłocznie spróbować ją odnaleźć i jak najszybciej poinformować o wyniku.

Ustęp piąty dotyczy płatności zainicjowanych za pośrednictwem dostawcy usługi inicjowania płatności. W takim przypadku to dostawca rachunku musi zwrócić kwotę w razie niewykonanej lub nieprawidłowo wykonanej płatności i w razie potrzeby przywrócić rachunek do prawidłowego stanu.

Ten paragraf ma wiele powiązanych przepisów. Klient (kunde) nie może żądać, aby bank odpowiadał za płatność, która trafiła na błędny numer, ponieważ § 4-26 daje bankowi wyjątek, gdy zastosował się do podanego numeru rachunku. Gdy płatność zainicjował odbiorca, zamiast tego obowiązuje § 4-29. Paragrafy 4-30 do 4-32 dotyczą transakcji niezatwierdzonych oraz złagodzenia odpowiedzialności klienta.

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →
Pytania dotyczące tego paragrafu