§ 4-25. Gdy bank uznał lub obciążył niewłaściwy rachunek albo niewłaściwą kwotą

Ten paragraf określa, co bank (dostawca usług płatniczych) musi zrobić, a co może zrobić, gdy sam popełnił błąd na rachunku. Ustęp pierwszy zobowiązuje bank do powiadomienia klienta bez zbędnej zwłoki, gdy wykryje, że rachunek został błędnie uznany lub błędnie obciążony. Jeśli bank już poprawił błąd, a klient realnie nie mógł otrzymać fałszywego obrazu tego, ile pieniędzy ma do dyspozycji, wystarczy umieścić powiadomienie w zwykłych informacjach o rachunku. Informacje o rachunku są przekazywane na piśmie co najmniej raz w miesiącu i pokazują m.in. saldo oraz poszczególne transakcje.

Ustęp drugi daje bankowi prawo do samodzielnego działania. Jeśli bank przez pomyłkę uznał niewłaściwy rachunek lub uznał go zbyt wysoką kwotą, może to poprawić, obciążając rachunek. To prawo przysługuje do końca trzeciego dnia roboczego. Obowiązuje ono również wtedy, gdy błąd dotyczy rachunku w innym banku, pod warunkiem że bank ma prawo dokonać tam korekty.

Ustępy trzeci i czwarty wyznaczają granice. Prawo do korekty na podstawie ustępu drugiego nie przysługuje, gdy uznanie nastąpiło na podstawie zlecenia płatniczego od osoby trzeciej. Natomiast jeśli uznanie ma związek z czynem karalnym ze strony odbiorcy lub innej osoby, która może obciążać rachunek odbiorcy, bank może zawsze dokonać korekty. Ustęp piąty stanowi, że paragraf nie przeszkadza bankowi w żądaniu zwrotu nienależnie otrzymanych środków (odzyskania pieniędzy wypłaconych bez podstawy) na podstawie ogólnych zasad.

Przykład: bank przez pomyłkę uznaje rachunek odbiorcy zbyt wysoką kwotą. Bank szybko to zauważa. Może wtedy obciążyć rachunek kwotą różnicy do trzeciego dnia roboczego i musi powiadomić klienta o błędzie.

Paragraf dotyczy błędów popełnionych przez sam bank. Jeśli to klient podał błędny numer rachunku, stosuje się § 4-26, który stanowi, że płatność na podany numer uważa się za prawidłowo wykonaną na rachunek, na który wskazuje ten numer. Powiadomienie banku przez klienta w razie nadużycia reguluje § 4-24. Zasady odpowiedzialności banku za prawidłowe wykonanie płatności znajdują się w § 4-28 i § 4-29. Paragraf 4-13 nosi tytuł „Prawo zatrzymania, potrącenie (motregning) i pobieranie opłat” i odsyła do niniejszego paragrafu.