§ 3-48. Prawo klienta do odstąpienia od umowy w razie jej naruszenia

Ten przepis daje klientowi prawo do odstąpienia od umowy (zakończenia jej, ponieważ druga strona w istotny sposób ją naruszyła), gdy usługodawca nie wywiązuje się z umowy. Prawo to obowiązuje nawet wtedy, gdy umowa zawiera własne zasady dotyczące wypowiedzenia umowy lub anulowania zamówienia. Jeśli usługa została już wykonana, od umowy można odstąpić tylko wtedy, gdy klient ma nieznaczną korzyść z tego, co zostało wykonane, a usługodawca nie poniesie nieproporcjonalnie dużej straty. Jeśli jednak naruszenie w zasadzie zniweczyło cel umowy, to ograniczenie nie obowiązuje.

Odstąpienie od umowy oznacza, że strony nie muszą już jej wykonywać. Jeśli coś zostało już dostarczone lub zapłacone, można żądać zwrotu w zakresie, w jakim jest to możliwe. To samo dotyczy zysków lub korzyści, jakie strona uzyskała z tego, co otrzymała. Usługodawca ma obowiązek zapłacić odsetki zgodnie z ustawą o odsetkach za opóźnienie od dnia reklamacji. Każda ze stron może żądać, aby zwrot nastąpił jednocześnie, jako zabezpieczenie własnego roszczenia.

Przykład z rolami z ustawy: usługodawca nie wykonuje tego, co zostało uzgodnione, a naruszenie jest istotne. Klient zgłasza to w terminie i odstępuje od umowy. Klient może wtedy żądać zwrotu tego, co zapłacił, w zakresie, w jakim jest to możliwe, a usługodawca jest winien odsetki od dnia, w którym klient złożył reklamację.

§ 3-46 odsyła do tego przepisu jako sankcji za naruszenie § 3-1 ustęp pierwszy, obok odszkodowania (erstatning) na podstawie § 3-49. Termin na reklamację określa § 3-47, a § 3-50 zwalnia usługodawcę z odpowiedzialności w nadzwyczajnych okolicznościach. Własne prawo usługodawcy do odstąpienia od umowy reguluje § 3-51, a jego skutki § 3-52. Bezwzględnie obowiązujący charakter przepisów w § 1-9 również jest wymieniony jako przepis, który odsyła do tego paragrafu.