§ 3-40. Okres do namysłu (betenkningstid) przy kredycie hipotecznym (boliglån) i poręczeniu kredytu mieszkaniowego (boligkausjon)

Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych)·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 3-40. Okres do namysłu przy kredycie hipotecznym i poręczeniu kredytu mieszkaniowego

(1) Aby zapewnić konsumentowi wystarczająco dużo czasu na ocenę i porównanie ofert kredytu hipotecznego, oferta kredytu hipotecznego wiąże kredytodawcę (kredittyter) przez siedem dni, licząc od dnia następującego po dniu, w którym konsument otrzymał ofertę, włącznie.
(2) Ustęp pierwszy stosuje się odpowiednio do poręczenia udzielonego przez konsumenta jako zabezpieczenie kredytu hipotecznego. To samo dotyczy poręczenia kredytu mieszkaniowego udzielonego przez konsumenta, gdy odpowiedzialność poręczyciela jest zabezpieczona zastawem (pant) lub zabezpieczeniem, o którym mowa w § 1-7 ust. 3 lit. a.
(3) Rząd (Kongen) może w rozporządzeniu (forskrift) ustalić przepisy dotyczące okresu do namysłu dla usług finansowych (finansielle tjenester), o których mowa w ustępie pierwszym i drugim.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 3-40

Co to oznacza?

Ten przepis daje konsumentom ubiegającym się o kredyt hipoteczny przerwę, zanim muszą podjąć decyzję. Kredytodawca (bank lub inny pożyczkodawca) musi podtrzymywać swoją ofertę przez tydzień. Tydzień liczy się od dnia następującego po dniu, w którym konsument otrzymał ofertę. Chodzi o to, aby konsument miał czas na ocenę oferty i porównanie jej z innymi. Zasada ta wiąże kredytodawcę, a nie konsumenta.

Ten sam okres oczekiwania obowiązuje, gdy konsument ręczy za cudzy dług (poręczenie) jako zabezpieczenie kredytu hipotecznego. Dotyczy to także poręczenia kredytu mieszkaniowego, gdy odpowiedzialność poręczyciela jest pokryta zastawem lub podobnym zabezpieczeniem. Rząd może w rozporządzeniu ustalić szczegółowe przepisy dotyczące okresu do namysłu dla tych usług. Przykład z rolami z ustawy: kredytodawca wysyła konsumentowi ofertę kredytu hipotecznego. Dopóki trwa ten tydzień, kredytodawca nie może wycofać oferty.

Definicje ustawowe w § 1-7 wyjaśniają te pojęcia. Kredyt hipoteczny to umowa kredytowa (kredittavtale) zabezpieczona zastawem na nieruchomości, która służy do celów mieszkalnych lub która w przeważającej części nie jest wykorzystywana do działalności gospodarczej. Zalicza się do tego także kredyty na zakup lub utrzymanie gruntów i budynków. Poręczenie to warunkowe zobowiązanie wobec kredytodawcy związane z umową kredytową, którą zawarła inna osoba. Kredytodawca to usługodawca (tjenesteyter) oferujący usługi objęte rozdziałem 5 i 6.

Okres do namysłu jest powiązany z prawem odstąpienia od umowy. Zgodnie z § 3-41 prawo odstąpienia od umowy nie przysługuje przy umowach objętych tym przepisem. To więc okres ważności oferty chroni tu konsumenta, a nie termin biegnący po zawarciu umowy. Przy innych umowach termin na odstąpienie od umowy wynosi zgodnie z § 3-42 14 dni kalendarzowych. Poręczyciele (kausjonister) mają ponadto prawo do informacji o ryzyku związanym z odpowiedzialnością poręczyciela, zob. § 3-36.

Powiązane przepisy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →
Pytania dotyczące tego przepisu