§ 3-42. Jak skorzystać z prawa odstąpienia od umowy: termin i zawiadomienie

Ten paragraf wyjaśnia, w jaki sposób konsument korzysta z prawa odstąpienia od umowy i ile ma na to czasu. Konsument musi zawiadomić usługodawcę w ciągu 14 dni kalendarzowych. W przypadku umów o indywidualną usługę emerytalną termin jest dłuższy i wynosi 30 dni kalendarzowych. Paragraf nie określa formy zawiadomienia.

Termin zaczyna biec w dniu zawarcia umowy. Jeżeli konsument nie otrzymał warunków umowy i informacji, które należy przekazać zgodnie z § 3-22, a umowa została zawarta wcześniej, termin zaczyna biec dopiero w dniu, w którym je otrzyma. Usługodawca nie może więc uruchomić biegu terminu, nie przekazawszy informacji. Zgodnie z § 3-22 informacje należy co do zasady przekazać z odpowiednim wyprzedzeniem przed zawarciem umowy. Jeżeli klient (kunde) kupuje za pomocą środków porozumiewania się na odległość z własnej inicjatywy, informacje mogą zostać przekazane zaraz po zawarciu umowy.

Wystarczy, że zawiadomienie zostanie wysłane przed upływem terminu. Konsument nie traci więc swojego prawa dlatego, że zawiadomienie dotrze po ostatnim dniu. Przykład z użyciem ról z ustawy: konsument wysyła zawiadomienie do usługodawcy ostatniego dnia terminu. Prawo odstąpienia od umowy zostało wtedy wykonane w terminie, nawet jeśli usługodawca otrzyma zawiadomienie następnego dnia.

Ten paragraf jest powiązany z pozostałymi przepisami o prawie odstąpienia od umowy. Samo prawo i to, kiedy ono przysługuje, określa § 3-41. Rozliczenie regulują: § 3-43 w przypadku umów kredytowych (kredittavtale), § 3-44 w przypadku sprzedaży na odległość (fjernsalg) oraz § 3-45 w przypadku umów zawartych poza lokalem przedsiębiorstwa. Przy kredycie hipotecznym (boliglån) § 3-40 przyznaje okres do namysłu (betenkningstid), a prawo odstąpienia od umowy na podstawie § 3-41 nie ma zastosowania do takich umów.