§ 3-25. Informacje o zawarciu umowy i jej późniejszych zmianach

Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych)·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 3-25. Informacje o zawarciu umowy i o późniejszych zmianach umowy

W przypadku umów, o których mowa w § 3-22 ust. 2, należy przekazać następujące informacje o zawarciu umowy i o późniejszych zmianach umowy:
  1. prawo klienta (kunde) do niezobowiązującego otrzymania projektu umowy oraz informacji, o których mowa w § 3-22 ust. 1
  2. jak często i w jaki sposób usługodawca (tjenesteyter) będzie przekazywał ewentualne informacje związane z umową, zob. § 3-1 ust. 2
  3. w jakim języku dostępne są informacje i warunki umowy zgodnie z § 3-1 ust. 2
  4. ewentualny termin na przyjęcie oferty
  5. ewentualne warunki dotyczące milczącej zgody na nowe warunki umowy oraz warunki, zgodnie z którymi klient, aby uniknąć związania, musi powiadomić usługodawcę w wyznaczonym terminie, zob. §§ 3-13 i 3-14
  6. czas trwania umowy
  7. ewentualne prawo lub ograniczenie możliwości stron do przedterminowego lub jednostronnego zakończenia stosunku umownego oraz koszty, które zgodnie z umową mają być ewentualnie zapłacone w związku z tym, w tym przy okresie związania dla wkładów i kredytu o stałym oprocentowaniu zgodnie z przepisami §§ 4-44 i 2-10
  8. warunki i sposób skorzystania z ewentualnego prawa odstąpienia od umowy zgodnie z §§ 3-40 do 3-45.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 3-25

Co to oznacza?

Przepis zbiera informacje, które dotyczą samej umowy i tego, co może się z nią stać później: projekt bez zobowiązań, język, termin na przyjęcie oferty, czas trwania, możliwość wcześniejszego zakończenia umowy i prawo odstąpienia od umowy. Kilka z tych punktów ma skutki w innych miejscach ustawy.

Dla zmian warunków obowiązują osobne zasady. Zgodnie z § 3-13 klient musi otrzymać powiadomienie z dwumiesięcznym wyprzedzeniem, zanim zmiana niekorzystna dla niego zacznie obowiązywać. Zgodnie z § 3-14 strony mogą uzgodnić, że klient akceptuje zmianę, jeśli nic nie zrobi, i że aby uniknąć związania, musi zgłosić sprzeciw przed wejściem zmiany w życie. To, że uzgodniono takie rozwiązanie, jest jedną z rzeczy, o których klient musi zostać poinformowany na podstawie tego przepisu.

Informacja o wcześniejszym zakończeniu umowy i kosztach ma praktyczne znaczenie przy dwóch rodzajach umów. Przy rachunku z okresem związania (który nie jest rachunkiem płatniczym (betalingskonto)) umowa może przewidywać, że dostawca usług płatniczych (betalingstjenesteyter) może żądać pokrycia straty lub standardowej opłaty, jeśli klient wypowie umowę w okresie związania (§ 4-44). Jeśli klient jest konsumentem (forbruker), uzgodniony okres wypowiedzenia nie może być dłuższy niż trzy miesiące. Przy kredycie o stałym oprocentowaniu (pożyczce z zablokowanym oprocentowaniem) wierzyciel (kreditor) może żądać pokrycia straty przy przedterminowej spłacie, jeśli tak stanowi umowa (§ 2-10). Wierzyciel nie może jednak żądać pokrycia straty, jeśli dłużnik (skyldner) nie został poinformowany o tym prawie zgodnie z § 3-25 albo jeśli kwota zadłużenia wynosi 50 000 koron lub mniej.

Prawo odstąpienia od umowy to ostatni punkt, a przepis odsyła do zasad w § 3-40 do § 3-45. Przy umowach zawieranych poza stałym lokalem usługodawcy klient zawsze musi otrzymać informację o prawie odstąpienia od umowy (§ 3-22). Jeśli z prawa odstąpienia od umowy skorzystano przy umowie o usługę zawartej poza lokalem, pieniądze muszą zostać zwrócone konsumentowi najpóźniej 14 dni po otrzymaniu oświadczenia (§ 3-45). Przy kredycie hipotecznym (boliglån) oferta wiąże kredytodawcę (kredittyter) przez siedem dni (§ 3-40). Jeśli chodzi o język, usługodawca posługuje się językiem norweskim lub innym uzgodnionym językiem (§ 3-1).

Powiązane przepisy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →