§ 3-26. Informacje o rozstrzyganiu sporów i organie rozpatrywania skarg

Ustawa o umowach finansowych (Finansavtaleloven)·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 3-26. Informacje o rozstrzyganiu sporów i organie rozpatrywania skarg

W przypadku umów, o których mowa w § 3-22 ust. 2, należy przekazać następujące informacje o rozstrzyganiu sporów i organie rozpatrywania skarg (klageorgan):
  1. ewentualne postanowienia umowne dotyczące wyboru prawa lub sądu właściwego
  2. rozpatrywanie sporów przez organ rozpatrywania skarg zgodnie z § 3-54
  3. w przypadku sprzedaży na odległość (fjernsalg) – prawo którego państwa stanowi podstawę kontaktów usługodawcy (tjenesteyter) z klientem przed zawarciem umowy.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 3-26

Co to oznacza?

Przepis wymaga, aby klient otrzymał informacje o rozstrzyganiu sporów przed zawarciem umowy. Dotyczy to ewentualnych postanowień o wyborze prawa (prawo którego państwa ma zastosowanie) i sądu właściwego (gdzie sprawa ma być rozpatrywana), a także informacji, że spory mogą być rozpatrywane przez organ rozpatrywania skarg. Organ rozpatrywania skarg może zostać zatwierdzony przez rząd (Kongen), jeśli został utworzony na mocy porozumienia między usługodawcami a organizacjami klientów (§ 3-54).

W przypadku sprzedaży na odległość klient musi też dowiedzieć się, na prawie którego państwa opierają się kontakty usługodawcy przed zawarciem umowy. Przepis należy do szeregu przepisów o obowiązku informacyjnym w § 3-24 do § 3-29, a wymóg dotyczy umów, do których odsyła § 3-22 ust. 2.

Powiązane przepisy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →
Pytania dotyczące tego przepisu