§ 9. Informacje, które musisz otrzymać przed zakupem imprezy turystycznej (pakkereise)

Ustawa o imprezach turystycznych (Pakkereiseloven)·LOV-2018-06-15-32

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 9. Informacje, które należy przekazać przed zawarciem umowy o udział w imprezie turystycznej (pakkereiseavtale)

Przed zawarciem umowy o udział w imprezie turystycznej organizator (arrangør) lub pośrednik (formidler) przekazuje podróżnemu (reisende) następujące informacje, jeżeli mają one znaczenie dla danej imprezy turystycznej:
  1. główne cechy usług turystycznych (reisetjenester). Obejmuje to:
    1. miejsce docelowe, trasę podróży i czas pobytu, z podaniem dat i liczby nocy objętych zakwaterowaniem (innkvartering)
    2. środki transportu, rodzaj transportu i kategorie transportu, miejsca, daty i godziny wyjazdu i powrotu, miejsca postojów w trakcie podróży i czas trwania tych postojów, a także połączenia komunikacyjne. Jeżeli dokładna godzina nie została jeszcze ustalona, przedsiębiorca (næringsdrivende) informuje podróżnego o przybliżonej godzinie wyjazdu i powrotu
    3. położenie miejsca zakwaterowania, jego główne cechy oraz, jeżeli ma to znaczenie, kategorię według przepisów kraju docelowego
    4. posiłki wchodzące w skład imprezy
    5. wizyty, wycieczki lub inne świadczenia wliczone w uzgodnioną cenę całkowitą (samlet pris) imprezy turystycznej
    6. jeżeli nie wynika to z kontekstu, czy którekolwiek z usług turystycznych są świadczone podróżnemu jako członkowi grupy, a jeśli tak, przybliżoną wielkość grupy, o ile można ją określić
    7. jeżeli korzyść podróżnego z innych usług turystycznych (turisttjenester) zależy od skutecznej komunikacji ustnej, język, w którym te usługi będą świadczone, oraz
    8. czy podróż lub wakacje są ogólnie odpowiednie dla osób z niepełnosprawnościami oraz, na wniosek podróżnego, dokładne informacje o tym, czy podróż lub wakacje są odpowiednie dla tego podróżnego
  2. nazwę firmy, adres siedziby, numer telefonu i adres e-mail organizatora, a w stosownych przypadkach pośrednika
  3. cenę całkowitą imprezy turystycznej, łącznie z podatkami oraz ewentualnymi dopłatami, opłatami (gebyrer) i innymi kosztami. Jeżeli kosztów nie można w rozsądny sposób obliczyć przed zawarciem umowy, należy wskazać, jakie rodzaje dodatkowych kosztów podróżny może być zobowiązany ponieść
  4. warunki płatności, w tym kwotę lub procent ceny płatny jako zaliczka oraz harmonogram zapłaty pozostałej kwoty (restbeløp), lub zabezpieczenia finansowe, które podróżny ma wpłacić lub przedstawić
  5. minimalną liczbę osób wymaganą do realizacji imprezy turystycznej oraz termin na odwołanie podróży, jeżeli ta liczba nie zostanie osiągnięta
  6. ogólne informacje o wymogach paszportowych i wizowych, w tym o przybliżonym czasie potrzebnym na uzyskanie wizy. Należy także przekazać informacje o wymogach zdrowotnych w kraju docelowym
  7. informację, że podróżny może w każdym momencie przed rozpoczęciem imprezy turystycznej zrezygnować z podróży za zapłatą rozsądnej opłaty lub, w stosownych przypadkach, standardowych opłat organizatora
  8. informacje o dobrowolnym lub obowiązkowym ubezpieczeniu.
Organizator lub pośrednik przekazuje także informacje standardowe. Przekazuje się je przy użyciu odpowiedniego standardowego formularza informacyjnego.
Źródło: Lovdata — Pakkereiseloven (ustawa o imprezach turystycznych) § 9

Co to oznacza?

Ten przepis dotyczy informacji przed zakupem. Przed zawarciem umowy o udział w imprezie turystycznej organizator lub pośrednik musi przekazać klientowi szereg informacji, o ile mają one znaczenie dla danej podróży. Obowiązek ten spoczywa na przedsiębiorcy, a informacje muszą być dostępne, zanim się zobowiążesz.

Informacje dotyczą m.in. zawartości podróży, ceny całkowitej, warunków płatności, minimalnej liczby uczestników oraz wymogów paszportowych i wizowych. Ustawa wymienia też wymogi zdrowotne w kraju docelowym oraz możliwość rezygnacji z imprezy (avbestilling) za rozsądną opłatą. Jeśli nie wszystkie koszty są znane, trzeba podać rodzaje dodatkowych kosztów. Na życzenie należy podać dokładne informacje o tym, czy podróż jest odpowiednia dla osób z niepełnosprawnościami. Muszą być też podane nazwa firmy i dane kontaktowe, a także informacje o dobrowolnym lub obowiązkowym ubezpieczeniu.

Ustęp drugi wymaga ponadto informacji standardowych przekazanych w standardowym formularzu informacyjnym. Sposób przekazania informacji określa § 10: jasno, zrozumiale i w sposób wyróżniony, a jeśli umowa jest zawierana przez telefon – ustnie w trakcie rozmowy. Umowa lub potwierdzenie muszą powtarzać informacje z § 9 (§ 11), a § 12 określa wymagania dotyczące języka umowy. Przy rezerwacji elektronicznej niektóre informacje muszą zostać wyróżnione bezpośrednio przed złożeniem zamówienia (§ 13). § 14 i § 15 dotyczą informacji dla organizatora i dokumentów przed podróżą.

Naruszenia mają konsekwencje. Jeśli przedsiębiorca nie poinformował o dodatkowych kosztach, podróżny nie musi ich ponosić (§ 16). Ciężar dowodu (bevisbyrde) tego, że obowiązek informacyjny (opplysningsplikt) został spełniony, spoczywa na przedsiębiorcy (§ 17), więc sprzedawca musi być w stanie wykazać, że informacje zostały przekazane. Istotne lub powtarzające się naruszenia mogą ponadto skutkować karą administracyjną (overtredelsesgebyr) na podstawie § 52.

Przykład: Organizator nie wspomina o dodatkowych kosztach, a klient po zawarciu umowy dostaje dodatkowy rachunek. Wtedy zgodnie z § 16 klient nie musi ponosić tego kosztu.

Powiązane przepisy
Wszystkie §§ ustawy o imprezach turystycznych →