§ 8. Słowniczek: organizator (arrangør), pośrednik (formidler), podróżny (reisende) i inne definicje

Ten przepis jest słowniczkiem ustawy. Wyjaśnia dziesięć pojęć, które pojawiają się w całej ustawie. Jeśli je zrozumiesz, łatwiej Ci będzie zrozumieć pozostałe przepisy.

Organizator to przedsiębiorca, który łączy usługi w imprezy turystyczne i je sprzedaje, sam lub wspólnie z innymi. Za organizatora uważa się także tego, kto przekazuje dane klienta dalej przy powiązanych rezerwacjach internetowych (zob. § 6). Pośrednik to inny przedsiębiorca, który sprzedaje imprezy turystyczne przygotowane przez organizatora. Podróżnym jest nie tylko ten, kto już kupił: obejmuje to także osobę, która planuje zakup. Przedsiębiorcą może być osoba lub firma działająca w ramach działalności gospodarczej, a także każdy, kto działa w jej imieniu.

Wada oznacza niewykonanie lub złe wykonanie usług turystycznych, które są częścią imprezy turystycznej. Transport powrotny to powrót podróżnego do miejsca wyjazdu lub do innego uzgodnionego miejsca. Nieuniknione i nadzwyczajne okoliczności to sytuacja, której strona nie kontroluje i której skutków nie dałoby się uniknąć nawet przy podjęciu wszelkich rozsądnych działań. Trwały nośnik to urządzenie, które pozwala przechowywać informacje tak, aby można je było później odczytać w niezmienionej postaci. Punkt sprzedaży obejmuje sklepy, strony internetowe i usługi telefoniczne, w których podróżni mogą dokonać zakupu.

Definicje opierają się na głównych pojęciach ustawy: usługa turystyczna (§ 5), impreza turystyczna (§ 6) oraz powiązane usługi turystyczne (sammensatt reisearrangement) (§ 7). Umowa o udział w imprezie turystycznej oznacza umowę dotyczącą całej imprezy turystycznej albo wszystkie pojedyncze umowy, jeśli podróż jest podzielona na kilka umów. Zakres stosowania (virkeområde) określa § 1, a § 2 przewiduje wyjątki dla niektórych podróży. § 3 stanowi, że umowy nie mogą przyznawać podróżnym gorszych warunków niż ustawa.