§ 13. Rezerwacja imprezy turystycznej (pakkereise) przez internet i przycisk zamówienia

Ustawa o imprezach turystycznych (Pakkereiseloven)·LOV-2018-06-15-32

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 13. Korzystanie z komunikacji elektronicznej

Jeżeli umowa, która ma zostać zawarta drogą elektroniczną, zobowiązuje podróżnego (reisende) do zapłaty, przedsiębiorca (næringsdrivende) musi w jasny i wyróżniony sposób zwrócić uwagę podróżnego na informacje, o których mowa w § 9 ust. 1 lit. a i c, bezpośrednio przed dokonaniem przez podróżnego rezerwacji.
Przedsiębiorca musi dopilnować, aby podróżny wyraźnie potwierdził, że rezerwacja wiąże się z obowiązkiem zapłaty. Jeżeli rezerwacji dokonuje się przez uruchomienie przycisku lub innej funkcji, przycisk lub funkcja muszą być w łatwo czytelny sposób oznaczone napisem „zamówienie z obowiązkiem zapłaty” lub równoważnym.
Jeżeli przepis ust. 2 nie zostanie przestrzegany, podróżny nie jest związany umową ani rezerwacją.
Źródło: Lovdata — Pakkereiseloven (ustawa o imprezach turystycznych) § 13

Co to oznacza?

Ten paragraf dotyczy rezerwacji przez internet, które zobowiązują Cię do zapłaty. Tuż przed rezerwacją sprzedawca musi zwrócić Twoją uwagę na dwie informacje z § 9 ust. 1, a mianowicie z lit. a i c. Musi to zrobić w jasny i wyróżniony sposób.

Ustęp 2 zawiera dwa wymagania. Sprzedawca musi zadbać o to, abyś wyraźnie potwierdził, że rezerwacja zobowiązuje Cię do zapłaty. Jeśli rezerwacji dokonuje się za pomocą przycisku lub podobnej funkcji, musi on być łatwo czytelnie oznaczony, np. napisem „obowiązek zapłaty” lub podobnym. Wymaganie dotyczy zarówno samego potwierdzenia, jak i oznaczenia przycisku.

Ustęp 3 to sankcja. Jeśli wymagania z ust. 2 nie zostaną spełnione, nie jesteś związany umową ani rezerwacją. Zwróć uwagę, że sankcja dotyczy tylko potwierdzenia i oznaczenia przycisku. W przypadku informacji przekazywanej bezpośrednio przed rezerwacją, o której mowa w ust. 1, ten paragraf nie przewiduje podobnej sankcji.

Paragraf trzeba czytać razem z resztą rozdziału. § 9 wymienia, jakie informacje trzeba podać przed zawarciem umowy, a § 10 określa, w jaki sposób. § 11 i § 12 dotyczą treści i formy samej umowy. Jeśli sprzedawca nie poinformował o kosztach zgodnie z § 9, nie musisz ich ponosić na podstawie § 16, a § 17 nakłada na sprzedawcę ciężar dowodu (bevisbyrde). Paragraf o karze administracyjnej (overtredelsesgebyr), § 52, odsyła z powrotem do § 13.

Przykład: Podróżny kończy rezerwację przez internet. Na przycisku jest tylko napis „Potwierdź”, a przedsiębiorca nie dopilnował, aby podróżny potwierdził obowiązek zapłaty. W takiej sytuacji podróżny nie jest związany rezerwacją.

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o imprezach turystycznych →