§ 7-4. Możesz podnająć cały lokal mieszkalny, jeśli jesteś czasowo nieobecny

Jeśli wyjeżdżasz czasowo z powodu pracy, nauki, służby wojskowej lub choroby, możesz podnająć (framleie) cały lokal mieszkalny (bolig) na okres do dwóch lat. Potrzebujesz zgody wynajmującego (utleier) — ale może on odmówić tylko z uzasadnionej przyczyny (saklig grunn).

Husleieloven (ustawa o najmie lokali)·LOV-1999-03-26-17

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

Najemca (leier) lokalu mieszkalnego może za zgodą wynajmującego podnająć go na okres do dwóch lat w przypadku czasowej nieobecności z powodu pracy, nauki, służby wojskowej, choroby lub innych ważnych przyczyn. Zgody można odmówić tylko wtedy, gdy okoliczności dotyczące podnajemcy dają ku temu uzasadnioną przyczynę albo gdy lokal (husrom) wyraźnie stanie się przeludniony.

Źródło: Lovdata — Husleieloven (ustawa o najmie lokali) § 7-4

Co to oznacza?

Życie czasem zabiera nas na jakiś czas w inne miejsce — zlecenie w pracy w innym mieście, rok na uniwersytecie za granicą, obowiązkowa służba wojskowa albo długotrwała choroba. Szkoda byłoby wtedy wypowiadać dobre mieszkanie, które wynajmujesz od lat.

§ 7-4 daje ci prawo do zachowania umowy najmu (leieavtale) i podnajęcia lokalu mieszkalnego na czas twojej nieobecności — do dwóch lat.

Warunki:

Twoja nieobecność musi mieć konkretną przyczynę — pracę, naukę, służbę wojskową, chorobę lub „inne ważne przyczyny”. Co jest ważną przyczyną? Wyjazd na roczną podróż dookoła świata prawdopodobnie nie wystarczy. Konieczność tymczasowego zamieszkania z ciężko chorym rodzicem może nią być.

Potrzebujesz zgody wynajmującego. Wynajmujący może jednak odmówić tylko wtedy, gdy:

Maksymalnie dwa lata. Jeśli nieobecność trwa dłużej, nie masz już prawa do podnajmu na podstawie tego przepisu. Musisz wtedy albo wypowiedzieć umowę najmu, albo wynegocjować z wynajmującym inne rozwiązanie.

Przykłady

Ingrid dostaje pracę w Bergen na 18 miesięcy. Wynajmuje mieszkanie w Oslo i chce je zatrzymać. Prosi wynajmującego o zgodę na podnajem koleżance z pracy. Wynajmujący może odmówić tylko wtedy, gdy koleżanka daje ku temu uzasadnioną przyczynę. Tak nie jest, więc Ingrid legalnie podnajmuje mieszkanie przez 18 miesięcy.

Petter wyjeżdża na wymianę do Japonii na trzy lata. Prosi o zgodę na podnajem na podstawie § 7-4. Wynajmujący może odmówić — nieobecność trwa dłużej niż dwa lata, a przepis tego nie obejmuje. Petter musi albo znaleźć inne rozwiązanie z wynajmującym, albo wypowiedzieć mieszkanie.

Częste błędy

  1. Podnajem bez pytania o zgodę. Zgoda jest zawsze potrzebna — § 7-4 daje ci tylko mocny argument, aby ją uzyskać, a nie prawo do pominięcia wynajmującego.
  2. Zapominanie o limicie dwóch lat. Jeśli planujesz być nieobecny dłużej, wyjaśnij to wcześnie z wynajmującym.
  3. Zbyt późne złożenie prośby. Poproś o zgodę z dużym wyprzedzeniem przed rozpoczęciem nieobecności, aby mieć ją na czas.

Co powinieneś zrobić?

Jeśli wyjeżdżasz czasowo: zwróć się do wynajmującego na piśmie, wyjaśnij przyczynę i czas trwania nieobecności oraz podaj, komu chcesz podnająć lokal. Dokumentuj wszystko. Pamiętaj o § 7-6 — jeśli wynajmujący nie odpowie w ciągu jednego miesiąca, uznaje się to za wyrażenie zgody.

Często zadawane pytania

Czy mogę podnajmować na Airbnb podczas mojej nieobecności?
Nie — Airbnb to podnajem krótkoterminowy, który nie jest objęty § 7-4. Airbnb wymaga osobnego porozumienia z wynajmującym.
Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o najmie lokali →
Pytania dotyczące tego przepisu
Narzędzia