§ 7-3. Możesz podnająć pokój, jeśli sam tam mieszkasz

Jeśli sam mieszkasz w lokalu mieszkalnym (bolig), możesz podnająć (framleie) jego część — na przykład sypialnię — za zgodą wynajmującego (utleier). Wynajmujący może odmówić tylko wtedy, gdy istnieje uzasadniona przyczyna (saklig grunn) albo gdy lokal mieszkalny stanie się wyraźnie przeludniony.

Ustawa o najmie lokali (husleieloven)·LOV-1999-03-26-17

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

Najemca (leier) lokalu mieszkalnego, który sam będzie mieszkał w lokalu mieszkalnym, może podnająć część lokalu mieszkalnego za zgodą wynajmującego. Odmówić zgody można tylko wtedy, gdy okoliczności dotyczące podnajemcy stanowią uzasadnioną przyczynę albo gdy lokal (husrom) stanie się wyraźnie przeludniony.

Źródło: Lovdata — Husleieloven (ustawa o najmie lokali) § 7-3

Co to oznacza?

Wiele osób wynajmuje mieszkanie z wolnym pokojem i chce go wynająć, żeby ktoś pomógł w opłacaniu czynszu (husleie). Jest to legalne — ale musisz mieć zgodę swojego wynajmującego.

Warunki są takie same jak przy przyjęciu osoby do gospodarstwa domowego (husstand): Wynajmujący może odmówić tylko wtedy, gdy dana osoba daje ku temu uzasadnioną przyczynę — czyli coś konkretnego i udokumentowanego — albo gdy w lokalu mieszkalnym będzie wyraźnie za dużo osób.

„Uzasadnioną przyczyną” dotyczącą podnajemcy może być to, że dana osoba ma udokumentowaną historię niszczenia cudzej własności, wielokrotnego łamania regulaminu porządku domowego (husordensregler) w poprzednich stosunkach najmu (leieforhold) lub coś podobnego. Ogólnikowe zastrzeżenia nie wystarczą.

Wyraźnie przeludniony oznacza coś więcej niż „trochę ciasno”. Jeśli mieszkacie już we trzech w mieszkaniu dwupokojowym i chcecie przyjąć czwartą osobę, można argumentować, że jest to przeludnienie. Jeśli mieszkasz sam w mieszkaniu trzypokojowym, trudno odmówić z tego powodu.

Pamiętaj o § 7-6: Jeśli wynajmujący nie odpowie na Twój wniosek w ciągu jednego miesiąca, uznaje się to za zgodę. Wyślij wniosek na piśmie i zachowaj dowód jego wysłania.

Przykłady

Lars wynajmuje mieszkanie trzypokojowe i chce wynająć jedną z sypialni studentowi. Składa wynajmującemu wniosek na piśmie. Wynajmujący nie odpowiada przez cztery tygodnie. Po jednym miesiącu uznaje się to za zgodę — Lars może przyjąć lokatora.

Kari chce wynająć pokój osobie, którą poznała w internecie. Wynajmujący odmawia — uzasadnia to tym, że ta osoba została wcześniej eksmitowana z innego stosunku najmu w tym samym mieście za zniszczenie lokalu mieszkalnego. Jest to uzasadniona przyczyna. Wniosek Kari zostaje odrzucony.

Częste błędy

  1. Przyjęcie współlokatora bez złożenia wniosku. To jest podnajem i wymaga zgody.
  2. Rezygnacja, gdy wynajmujący zwleka z odpowiedzią. Odczekaj jeden miesiąc od wysłania wniosku — jeśli nie otrzymasz odpowiedzi, uznaje się to za zgodę.
  3. Składanie wniosku ustnie. Zawsze składaj wniosek na piśmie, aby móc udokumentować, że go złożyłeś i kiedy.

Co powinieneś zrobić?

Wyślij wynajmującemu pisemny wniosek. Opisz, kim jest ta osoba, i poinformuj, że sam będziesz mieszkać w lokalu mieszkalnym. Daj wynajmującemu rozsądny czas na odpowiedź — ale pamiętaj, że brak reakcji przez jeden miesiąc oznacza zgodę. Zachowaj całą korespondencję.

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o najmie lokali →
Pytania dotyczące tego paragrafu
Narzędzia do tego tematu