§ 10-3. Wynajmujący może żądać odszkodowania, jeśli nie zwrócisz lokalu prawidłowo

Jeżeli lokal (husrom) nie zostanie oddany do dyspozycji wynajmującego w dniu ustania stosunku najmu (leieforhold), wynajmujący może żądać wynagrodzenia odpowiadającego uzgodnionemu czynszowi do czasu, aż najemca (leier) przestanie z niego korzystać.

Jeżeli lokal jest w gorszym stanie, niż uzgodniono lub określono w § 10-2, wynajmujący może żądać pokrycia niezbędnych wydatków na naprawę. Roszczenie musi zostać zgłoszone w rozsądnym terminie od chwili, w której wynajmujący powinien był wykryć wadę. Zasada z drugiego zdania nie ma zastosowania, jeżeli najemca działał z rażącym niedbalstwem albo w sposób sprzeczny z uczciwością i dobrą wiarą.

Wynajmujący może żądać odszkodowania (erstatning) za inną szkodę wynikającą z naruszenia umowy (mislighold) przez najemcę. Nie dotyczy to jednak sytuacji, w zakresie w jakim najemca wykaże, że naruszenie umowy wynika z przeszkody pozostającej poza jego kontrolą, której nie można było rozsądnie oczekiwać, że weźmie pod uwagę w chwili zawarcia umowy ani że uniknie jej lub przezwycięży jej skutki.

Jeżeli naruszenie umowy wynika z działania osoby trzeciej, której najemca zlecił całkowite lub częściowe doprowadzenie lokalu do należytego stanu, najemca jest zwolniony z odpowiedzialności tylko wtedy, gdy również osoba trzecia byłaby z niej zwolniona zgodnie z zasadami ustępu trzeciego.

Zwolnienie z odpowiedzialności obowiązuje tak długo, jak długo działa przeszkoda. Jeżeli przeszkoda ustanie, można dochodzić odpowiedzialności, jeżeli najemca jest wówczas zobowiązany do wykonania umowy, ale tego nie robi.

Zasady z ustępu trzeciego, czwartego i piątego nie obejmują szkody pośredniej (indirekte tap), o której mowa w § 5-8 ustęp czwarty.

Wynajmujący może w każdym przypadku żądać odszkodowania, jeżeli naruszenie umowy lub szkoda wynika z błędu lub zaniedbania po stronie najemcy. Do ustalenia wysokości odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy § 2-14 ustęp pierwszy, piąty i szósty.