§ 3-5. Kaucja — zasady, które musisz znać

Można uzgodnić, że najemca (leier) jako zabezpieczenie zaległego czynszu, szkód w lokalu (husrom), kosztów eksmisji (fravikelse) oraz innych roszczeń wynikających z umowy najmu (leieavtale) wpłaci kwotę ograniczoną maksymalnie do sumy czynszu za sześć miesięcy. Można uzgodnić, że kaucja będzie zmieniana odpowiednio do zmian czynszu.

Wpłacona kwota musi zostać umieszczona na odrębnym koncie na nazwisko najemcy, na zwykłych warunkach oprocentowania, w instytucji finansowej uprawnionej do świadczenia takiej usługi w Norwegii.

Dopóki trwa stosunek najmu (leieforhold), żadna ze stron nie może samodzielnie dysponować tą kwotą. Najemca może jednak żądać wypłaty narosłych odsetek od instytucji finansowej.

Po zakończeniu stosunku najmu instytucja finansowa, na żądanie wynajmującego, ze skutkiem zwalniającym wypłaci z konta zaległy czynsz, jeżeli: a. strony uzgodniły na piśmie, że czynsz ma być wpłacany na inne konto w tej samej instytucji finansowej, b. wynajmujący udokumentował zaległy czynsz, oraz c. najemca nie udokumentuje, że wniósł pozew (søksmål) w ciągu pięciu tygodni od wysłania zawiadomienia, o którym mowa w ustępie piątym.

Jeżeli wynajmujący żąda wypłaty na podstawie ustępu czwartego, instytucja finansowa zawiadamia najemcę o żądaniu i informuje, że kwota zostanie wypłacona wynajmującemu, jeżeli najemca w ciągu pięciu tygodni od wysłania zawiadomienia nie udokumentuje, że wniósł pozew. Zawiadomienie wysyła się na adres podany przez najemcę oraz na ewentualnie podany adres poczty elektronicznej.

Każda ze stron może żądać wypłaty wpłaconej kwoty zgodnie z pisemną zgodą drugiej strony, prawomocnym wyrokiem (rettskraftig dom) lub innym rozstrzygnięciem mającym skutek prawomocnego wyroku. Jeżeli najemca żąda wypłaty kaucji ponad narosłe odsetki, instytucja finansowa zawiadamia wynajmującego na piśmie o żądaniu i informuje, że kwota zostanie wypłacona najemcy, jeżeli wynajmujący w ciągu pięciu tygodni od wysłania zawiadomienia nie zgłosi roszczenia na podstawie przepisów ustępu czwartego lub nie udokumentuje, że wniósł pozew. Jeżeli instytucja finansowa nie otrzyma takiego roszczenia ani dokumentacji w terminie, a najemca nie wycofał żądania, instytucja finansowa ze skutkiem zwalniającym wypłaci kwotę najemcy.

Wynajmujący pokrywa koszty założenia konta kaucyjnego (depositumskonto). Wynajmujący może wskazać, w której instytucji finansowej ma zostać założone konto kaucyjne, o ile nie stanowi to istotnej niedogodności dla najemcy. Najemca nie ma obowiązku zakładania konta kaucyjnego za granicą.

Ministerstwo może w rozporządzeniu wprowadzić wyjątki od przepisów niniejszego paragrafu.