§ 22. Reklamacja: jak szybko musisz zgłosić wadę

Ustawa o usługach rzemieślniczych (Håndverkertjenesteloven)·LOV-1989-06-16-63

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Konsument (forbruker) musi zgłosić wadę (mangel) w rozsądnym czasie od chwili, gdy ją wykrył lub powinien był ją wykryć.
Ostateczny termin (frist) wynosi dwa lata przy pracach na rzeczach (ting) i pięć lat przy pracach na nieruchomości (fast eiendom) lub gdy efekt ma służyć przez długi czas.
Gwarancja (garanti) może przedłużyć termin, a usługodawca (tjenesteyter), który działał z rażącym niedbalstwem (grov uaktsomhet), nie może powoływać się na spóźnioną reklamację (reklamasjon).
Prawo do reklamacji może też ograniczać ustawa o przedawnieniu (foreldelsesloven).

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 22. Reklamacja

(1) Konsument traci prawo do powołania się na wadę, jeżeli usługodawca nie zostanie powiadomiony o tym, że konsument powołuje się na wadę, w rozsądnym czasie od chwili, gdy konsument wykrył lub powinien był wykryć wadę.

(2) Przy pracach na rzeczach reklamacja może nastąpić najpóźniej w ciągu dwóch lat od zakończenia zlecenia (oppdrag). Jeżeli rezultat usługi lub jego część przy zwykłym użytkowaniu ma służyć znacznie dłużej, a także przy pracach na nieruchomości, najdłuższy termin wynosi pięć lat. Terminy określone w niniejszym ustępie nie mają zastosowania w zakresie, w jakim usługodawca na podstawie gwarancji lub innej umowy (avtale) przyjął odpowiedzialność za wady na dłuższy czas.

(3) Usługodawca nie może powoływać się na to, że reklamacja została złożona zbyt późno zgodnie z ust. (1) lub (2), jeżeli usługodawca działał z rażącym niedbalstwem lub w inny sposób sprzecznie z zasadami uczciwości i dobrej wiary (redelighet og god tro).

(4) Prawo do powołania się na wadę może zostać utracone również na podstawie przepisów ustawy o przedawnieniu dotyczących przedawnienia.

Źródło: Lovdata — Håndverkertjenesteloven (ustawa o usługach rzemieślniczych) § 22

Co to oznacza?

Ten paragraf określa, jak długo i w jaki sposób konsument może reklamować wadę. Zasadą jest, że prawa wygasają, jeśli usługodawca nie otrzyma informacji w rozsądnym czasie. Termin biegnie od chwili, gdy konsument wykrył wadę lub powinien był ją wykryć. Nie wystarczy więc czekać w niepewności.

Do tego istnieje granica ostateczna. Przy pracach na rzeczach wynosi ona dwa lata od zakończenia zlecenia. Jeśli rezultat ma służyć znacznie dłużej, a także przy pracach na nieruchomości, ostateczny termin wynosi pięć lat. Jeśli usługodawca udzielił gwarancji lub w inny sposób przyjął odpowiedzialność za wady na dłuższy czas, terminy te nie obowiązują w zakresie, w jakim sięga gwarancja. Przykład: konsument wykrywa usterkę dopiero wiele lat po wykonaniu prac w lokalu mieszkalnym (bolig). Decydujący jest wtedy termin pięciu lat.

Usługodawca nie może powoływać się na to, że konsument zgłosił reklamację zbyt późno, jeśli sam działał z rażącym niedbalstwem (beztrosko) albo postępował nieuczciwie lub wbrew dobrej wierze. Dzięki temu nieuczciwy usługodawca nie skorzysta na tym, że termin upłynął.

Terminy reklamacji (reklamasjonsfrist) nie są jedynym ograniczeniem czasowym. Roszczenie może też wygasnąć na podstawie ustawy o przedawnieniu, która ma własne terminy. Wtedy o czasie decyduje inna ustawa.

Paragraf ten znajduje się w środku przepisów o wadach. Co jest wadą, określają § 18 do § 20, a czego konsument może żądać, określa § 21. Konkretne roszczenia to usunięcie wady (retting) w § 24, obniżka ceny (prisavslag) w § 25 i odstąpienie od umowy (heving) w § 26, natomiast § 23 daje prawo do wstrzymania zapłaty. Przepisy o roszczeniach wobec wcześniejszych dostawców w łańcuchu (tidligere leverandørledd) w § 27 odsyłają w sprawie reklamacji do tego paragrafu.

Powiązane paragrafy

Wszystkie §§ ustawy o usługach rzemieślniczych →

Pytania dotyczące tego paragrafu