§ 18. Kiedy powstała wada i kto musi to udowodnić?

Decydujące jest to, czy wada istniała w chwili, gdy przejąłeś towar. Aby Ci to ułatwić, ustawa mówi, że jeśli wada pojawi się w ciągu dwóch lat od zakupu, przyjmuje się, że istniała od początku. Wtedy to sprzedawca (selger) musi udowodnić, że to Twoja wina.

Forbrukerkjøpsloven·LOV-2002-06-21-34

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

Przy ocenie, czy rzecz ma wadę (mangel), za podstawę przyjmuje się chwilę dostawy (levering) rzeczy, nawet jeśli wada ujawni się dopiero później. W przypadku treści lub usług cyfrowych (digital ytelse), które mają być dostarczane w sposób ciągły przez pewien okres, por. § 2 ust. 1 lit. e, ocena następuje na podstawie chwili lub okresu, w którym świadczenia zostały lub powinny były zostać dostarczone. To samo dotyczy aktualizacji zgodnie z § 15 ust. 4.

Jeżeli nie zostanie udowodnione nic innego, domniemywa się, że wada, która ujawni się w ciągu dwóch lat od dostawy rzeczy, istniała w chwili dostawy. Jeżeli umowa dotyczy treści lub usług cyfrowych, które mają być dostarczane w sposób ciągły, domniemywa się, o ile nie zostanie udowodnione nic innego, że sprzedawca odpowiada za wady, które powstaną lub ujawnią się w okresie, w którym treści lub usługi cyfrowe mają być dostarczane, jednak co najmniej przez dwa lata od rozpoczęcia dostawy świadczeń. Zdanie pierwsze i drugie nie mają jednak zastosowania, jeżeli domniemanie jest niezgodne z charakterem towaru lub wady.

Sprzedawca odpowiada również za wadę, która powstanie później, jeżeli wynika ona z naruszenia umowy (kontraktsbrudd) z jego lub jej strony.

Źródło: Lovdata — Forbrukerkjøpsloven (ustawa o sprzedaży konsumenckiej) § 18

Co to oznacza?

Ustawa „zamraża” czas na sekundzie, w której otrzymałeś towar. To stan dokładnie w tamtej chwili decyduje, czy sklep ponosi odpowiedzialność.

Zasada dwóch lat: Wszystkie wady, które pojawią się w ciągu pierwszych dwóch lat, automatycznie uznaje się za wady fabryczne — chyba że sprzedawca udowodni coś innego. W tym okresie ciężar dowodu spoczywa na sprzedawcy.

Po dwóch latach sytuacja się odwraca. Czas na reklamację rzeczy trwałych wynosi pięć lat, ale w latach 3–5 to w większym stopniu Ty musisz uprawdopodobnić, że wada wynika ze złej jakości, a nie z normalnego zużycia.

Przykład

Tom kupuje drogi telewizor. Półtora roku później połowa ekranu robi się czarna. Telewizor spokojnie wisiał na ścianie. Sklep żąda, aby zapłacił za naprawę. Tom powołuje się na § 18: mniej niż dwa lata = ciężar dowodu spoczywa na sklepie. Serwis nie znajduje żadnych uszkodzeń od zgniecenia ani uderzenia. Sklep musi naprawić telewizor bezpłatnie.

Częste błędy

  1. Poddanie się, gdy sprzedawca za ladą odrzuca reklamację (reklamasjon) bez sprawdzenia towaru
  2. Przekonanie, że „ciężar dowodu” oznacza, że musisz wynająć eksperta — zwykle sprawdzenia dokonuje własny serwis sklepu

Co powinieneś zrobić?

Jak najszybciej oddaj towar. Opisz dokładnie, kiedy i jak powstała wada. Nie pozwól nieautoryzowanym serwisom otwierać towaru — wtedy sprzedawca będzie twierdził, że dowody zostały zniszczone.

Częste pytania

Czy zasada dwóch lat oznacza, że czas na reklamację wynosi tylko dwa lata?
Nie. W przypadku rzeczy, które mają służyć długo (telewizor, samochód, sprzęt AGD), termin reklamacji (reklamasjonsfrist) wynosi pięć lat. Dwa lata dotyczą tylko tego, na kim spoczywa ciężar dowodu.
Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o sprzedaży konsumenckiej →
Pytania dotyczące tego paragrafu
Narzędzia