§ 5-5. Skutki naruszenia przez bank obowiązku oceny zdolności kredytowej lub obowiązku odmowy udzielenia kredytu

Ten paragraf określa sankcje za naruszenie zasad oceny zdolności kredytowej i obowiązku odmowy udzielenia kredytu. Jeśli bank nie ocenił zdolności kredytowej klienta zgodnie z § 5-2 albo udzielił kredytu z naruszeniem § 5-4, konsument zyskuje silniejszą ochronę w trzech kwestiach.

Po pierwsze, bank nie może powołać się wobec konsumenta na obowiązek ograniczenia straty. Obowiązek ten wynika z § 3-49 ustęp czwarty. Przepis ten stanowi, że odszkodowanie (erstatning) może zostać obniżone, jeśli poszkodowany nie ograniczył straty, ale z zastrzeżeniem § 5-5. Po drugie, dwa rodzaje warunków przestają być wiążące. Pierwszy to warunki dotyczące straty przy wcześniejszej spłacie kredytu o stałym oprocentowaniu (fastrentekreditt) zgodnie z § 2-10. Drugi to warunki dotyczące ubezpieczenia i umowy rachunku (kontoavtale), na które pozwala § 5-8 zdanie trzecie. Zamiast tego klient może żądać oprocentowania rynkowego.

Ustęp drugi dotyczy sytuacji, gdy bank udzielił kredytu z naruszeniem § 5-4. Wówczas zobowiązania klienta mogą zostać złagodzone w zakresie, w jakim jest to uzasadnione. Przy tej ocenie można wziąć pod uwagę, w jaki sposób przekazano wynik oceny zdolności kredytowej i czy bank poza tym wypełnił obowiązek wyjaśnienia zgodnie z § 5-1. Bank nie może więc liczyć na to, że uniknie konsekwencji tylko dlatego, że klient otrzymał pieniądze.

Ustęp trzeci chroni klienta przed tym, by bank wykorzystał błąd we własnej ocenie zdolności kredytowej jako pretekst. Bank nie może z tego powodu rozwiązać ani zmienić umowy na szkodę klienta. Wyjątek dotyczy sytuacji, gdy błąd wynika z okoliczności po stronie klienta i jednocześnie daje prawo do rozwiązania umowy zgodnie z § 3-51, na przykład gdy informacje zostały celowo zatajone lub sfałszowane.

Zasady te opierają się na §§ 5-1 do 5-4 w tym rozdziale, a § 6-1 odsyła do nich w przypadku poręczenia (kausjon). Przykład: bank udzielił kredytu konsumentowi bez oceny jego zdolności kredytowej. Później bank chce, by klient pokrył stratę przy wcześniejszej spłacie kredytu o stałym oprocentowaniu. Warunek o pokryciu straty nie wiąże wtedy klienta, który może ograniczyć się do zapłaty oprocentowania rynkowego.