§ 5-8. Sprzedaż wiązana (koblingssalg): wymóg innych zakupów, aby dostać kredyt

Ustawa o umowach finansowych (Finansavtaleloven)·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 5-8. Sprzedaż wiązana

Nie można stawiać jako warunku zawarcia umowy kredytowej (kredittavtale), aby klient (kunde) zawarł również umowę o kupno lub sprzedaż towarów lub usług. Takie warunki umowne nie są wiążące dla konsumenta (forbruker). Można jednak postawić warunek zawarcia ubezpieczenia spłaty zadłużenia lub innego ubezpieczenia, które zwiększa możliwość wykonania umowy kredytowej przez klienta, a także warunek zawarcia umowy rachunku (kontoavtale) w związku z umową kredytową. Rząd (Kongen) może w rozporządzeniu (forskrift) ustanowić dalsze wyjątki.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 5-8

Co to oznacza?

Bank nie może uzależnić udzielenia kredytu od tego, czy kupisz lub sprzedasz również inne towary lub usługi. Dla konsumentów takie warunki nie są wiążące. Wymóg zawarcia ubezpieczenia spłaty zadłużenia lub innego ubezpieczenia, które zwiększa zdolność do spłaty, oraz wymóg zawarcia umowy rachunku są jednak dozwolone. Rząd może ustanowić dalsze wyjątki.

Dozwolone warunki mają znaczenie w § 5-5: jeśli bank nie ocenił zdolności kredytowej zgodnie z przepisami, warunki te nie są wiążące dla klienta. Ten paragraf należy czytać razem z przepisami o lichwie (åger) (§ 5-7) i o obowiązku odmowy udzielenia kredytu (avslagsplikt) (§ 5-4).

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →