§ 5-11. Okres spłaty kredytu annuitetowego przy zmianie oprocentowania

Finansavtaleloven·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 5-11. Okres spłaty kredytu annuitetowego

(1) W przypadku zmiany oprocentowania i innych kosztów kredytu (kredittkostnader) uzgodniony okres spłaty kredytu annuitetowego pozostaje bez zmian, o ile ustęp drugi lub trzeci nie stanowi inaczej.
(2) W przypadku zmiany oprocentowania i innych kosztów kredytu, która powoduje wzrost całkowitych kosztów kredytu, okres spłaty kredytu annuitetowego może zostać wydłużony na podstawie porozumienia. Jeżeli klient (kunde) jest konsumentem, takie porozumienie może zostać zawarte dopiero po otrzymaniu przez klienta zawiadomienia zgodnie z § 3-13 ustęp drugi i trzeci.
(3) W umowie kredytowej (kredittavtale) można uzgodnić, że wysokość rat kapitałowych pozostaje bez zmian, tak aby okres spłaty kredytu annuitetowego uległ skróceniu w przypadku zmian oprocentowania i innych kosztów kredytu, które powodują obniżenie całkowitych kosztów kredytu.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 5-11

Co to oznacza?

Ten paragraf określa, co dzieje się z okresem spłaty kredytu annuitetowego (kredytu spłacanego w równych ratach), gdy zmienia się oprocentowanie i inne koszty kredytu. Zasadą jest, że uzgodniony okres spłaty pozostaje niezmieniony. Bank nie może więc po prostu wydłużyć kredytu dlatego, że wzrosło oprocentowanie. Wyjątki znajdziesz w ustępie drugim i trzecim.

Jeśli łączne koszty kredytu rosną, okres spłaty można wydłużyć, ale tylko na podstawie porozumienia. Jeśli jesteś konsumentem, takie porozumienie może zostać zawarte dopiero wtedy, gdy otrzymasz zawiadomienie zgodnie z § 3-13 ustęp drugi i trzeci. Zgodnie z § 3-13 zmiana na niekorzyść klienta może wejść w życie najwcześniej dwa miesiące po zawiadomieniu, a propozycja zmiany oprocentowania, opłat lub innych kosztów musi zostać uzasadniona. Przykład: oprocentowanie rośnie, a koszty się zwiększają. Bank i klient mogą wtedy uzgodnić dłuższy okres spłaty, ale konsument musi najpierw otrzymać zawiadomienie.

Jeśli koszty spadają, w umowie kredytowej można uzgodnić, że wysokość rat kapitałowych pozostanie taka sama. Wtedy okres spłaty się skraca, ponieważ kredyt jest spłacany szybciej. Taka możliwość musi być uzgodniona z góry w umowie kredytowej. Ustawa nie mówi, że bank musi ją zaoferować.

Ten paragraf należy do przepisów o stosunku kredytowym w rozdziale 5. § 5-9 daje klientowi prawo do otrzymania na żądanie harmonogramu spłaty, a § 5-10 ogranicza, jakich opłat może żądać kredytodawca (kredittyter). § 5-12 daje konsumentom prawo do przewalutowania kredytu walutowego (valutalån). § 5-13 pozwala klientowi wypowiedzieć umowę kredytową z terminem wypowiedzenia wynoszącym dla konsumentów najwyżej jeden miesiąc, natomiast § 5-14 daje kredytodawcy prawo do wypowiedzenia umów zawartych na czas nieokreślony, gdy istnieje uzasadniona przyczyna, z co najmniej dwumiesięcznym terminem wypowiedzenia wobec konsumentów. § 5-15 dotyczy blokady (sperring) możliwości korzystania z kredytu, § 5-7 zakazuje lichwy (åger), a § 5-8 sprzedaży wiązanej (koblingssalg).

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →