§ 35. Niezbędny nocleg, gdy powrót do domu nie jest możliwy

Ustawa o imprezach turystycznych (Pakkereiseloven)·LOV-2018-06-15-32

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 35. Niezbędne zakwaterowanie

Jeżeli nieuniknione i nadzwyczajne okoliczności (uunngåelige og ekstraordinære omstendigheter) uniemożliwiają transport powrotny zgodnie z umową o udział w imprezie turystycznej (pakkereiseavtale), organizator ponosi koszty niezbędnego zakwaterowania (innkvartering) podróżnego (reisende) przez okres nie dłuższy niż trzy noce.
Ograniczenie do trzech nocy nie ma jednak zastosowania, jeżeli przepisy o prawach pasażerów przewidują dłuższe okresy dla danego środka transportu, a przewoźnik nie może powołać się na nieuniknione i nadzwyczajne okoliczności.
Zakwaterowanie powinno w miarę możliwości być kategorii równoważnej usługom turystycznym (reisetjenester) objętym umową o udział w imprezie turystycznej.
Ograniczenie do trzech nocy, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania do osób o ograniczonej sprawności ruchowej, osób im towarzyszących, kobiet w ciąży, małoletnich podróżujących bez opieki oraz osób wymagających szczególnej pomocy medycznej, jeżeli organizator został powiadomiony o ich szczególnych potrzebach co najmniej 48 godzin przed rozpoczęciem imprezy turystycznej (pakkereise).
Źródło: Lovdata — Pakkereiseloven (ustawa o imprezach turystycznych) § 35

Co to oznacza?

Ten przepis to zabezpieczenie dla podróżnych, którzy utknęli w miejscu pobytu. Jeśli nie możesz wrócić do domu zgodnie z umową z powodu „nieuniknionych i nadzwyczajnych okoliczności”, organizator musi zapłacić za niezbędny nocleg. Limit wynosi maksymalnie trzy noce. Nocleg powinien w miarę możliwości mieć tę samą kategorię co usługi objęte umową o udział w imprezie turystycznej.

Limit trzech nocy nie jest bezwzględny. Nie obowiązuje, jeśli przepisy o prawach pasażerów przewidują dłuższe okresy dla danego środka transportu, a przewoźnik nie może powołać się na nadzwyczajne okoliczności. Nie obowiązuje też niektórych grup szczególnie narażonych, na przykład kobiet w ciąży i małoletnich podróżujących bez opieki, jeśli organizator został poinformowany o szczególnej potrzebie co najmniej 48 godzin przed rozpoczęciem podróży. Chodzi o to, aby podróżni o szczególnych potrzebach nie podlegali takiemu samemu limitowi czasowemu jak inni.

Przykład: Powrót do domu zostaje wstrzymany przez „nieuniknione i nadzwyczajne okoliczności” i podróżny musi czekać. Organizator płaci za nocleg przez maksymalnie trzy noce. Gdyby podróżna była w ciąży, a organizator został o tym poinformowany na czas, limit trzech nocy by nie obowiązywał.

Ten przepis należy czytać razem z przepisami o tym, co jeszcze się dzieje, gdy podróż nie przebiega zgodnie z planem. Transport powrotny w przypadku przewozu osób (persontransport) reguluje § 30, a odstąpienie od umowy (heving) – § 29. Prawo do odszkodowania (erstatning) na podstawie § 32 może nie przysługiwać, gdy przyczyną wady (mangel) są nadzwyczajne okoliczności. Obowiązek pomocy podróżnym w trudnej sytuacji określa § 36, a § 34 zapewnia, że prawa wynikające z przepisów prawa przewozowego obowiązują obok obniżki ceny (prisavslag) i odszkodowania. Przepis o odpowiedzialności organizatora w § 25 odsyła do tego paragrafu.

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o imprezach turystycznych →