§ 6-9. Termin zwolnienia: prawo poręczyciela do wcześniejszej spłaty

Poręczyciel nie musi czekać, aż kredytodawca zgłosi roszczenie. Jeżeli kredytobiorca naruszył umowę kredytową w stopniu nie nieistotnym albo są podstawy, by przyjąć, że takie naruszenie nastąpi, poręczyciel może spłacić całość lub część swojej odpowiedzialności. Może wtedy sam zamknąć sprawę. Musi zawiadomić zarówno kredytodawcę, jak i kredytobiorcę o tym, kiedy nastąpi płatność.

W niektórych sytuacjach zawiadomienie nie jest potrzebne. Kredytodawca mógł już podjąć kroki prawne przeciwko kredytobiorcy na podstawie § 6-10 albo poinformować poręczyciela, że to zrobi. Wtedy poręczyciel nie musi zawiadamiać o płatności. To samo dotyczy sytuacji, gdy kredytobiorca rozpoczął negocjacje w sprawie długów, złożył do komornika wniosek o postępowanie w sprawie restrukturyzacji długów na podstawie ustawy o restrukturyzacji długów lub ogłoszono jego upadłość.

Gdy poręczyciel spłaci dług, zgodnie z ogólnymi zasadami zajmuje miejsce kredytodawcy w umowie kredytowej i w zabezpieczeniach ustanowionych dla roszczenia. Kredytodawca może temu zapobiec, zwalniając poręczyciela z odpowiedzialności w zakresie odpowiadającym temu, z czego zwolniłaby go spłata.

Kredytodawca nie może żądać zapłaty od poręczyciela, dopóki nie zostaną spełnione warunki z § 6-10. Termin zwolnienia daje poręczycielowi możliwość wyjścia z tego oczekiwania. Zgodnie z § 6-13 poręczyciel może żądać zapłaty od kredytobiorcy w takim zakresie, w jakim sam odpowiada wobec kredytodawcy. § 6-7 i § 6-8 określają, jak odpowiedzialność zmniejsza się w wyniku płatności i ubezpieczenia spłaty kredytu, a § 6-12 określa, kto ponosi koszty dochodzenia roszczeń na drodze prawnej.

Przykład: Kredytobiorca nie spłacił znacznej części kredytu. Poręczyciel zawiadamia kredytodawcę i kredytobiorcę, że zamierza zapłacić, spłaca dług, a następnie wstępuje w umowę kredytową i w zabezpieczenia. Kredytodawca może zamiast tego zwolnić poręczyciela z odpowiedzialności w takim samym zakresie.