§ 4-22. Przekroczenie salda na rachunku: opłaty, odsetki i powiadomienie

Finansavtaleloven·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 4-22. Przekroczenie salda

(1) Jeżeli klient (kunde) w dobrej wierze, przy zachowaniu należytej staranności, obciążył rachunek kwotą większą niż ta, którą może dysponować zgodnie z umową rachunku (kontoavtale) lub zgodnie z uzgodnionym kredytem w rachunku bieżącym (brukskontokreditt), dostawca usług płatniczych (betalingstjenesteyter) nie może żądać opłat, odsetek ani innych kosztów za przekroczenie salda rachunku. Dostawca usług płatniczych może wyznaczyć klientowi rozsądny termin na spłatę przekroczenia salda. W przypadku przekroczenia salda wynikającego w inny sposób z użycia lub podobnego dysponowania środkami płatniczymi rachunek może zostać obciążony, na uzgodnionych warunkach, opłatą i kosztami odsetek.
(2) Jeżeli znaczne przekroczenie salda trwa dłużej niż jeden miesiąc, dostawca usług płatniczych musi niezwłocznie powiadomić klienta o przekroczeniu salda w formie pisemnego dokumentu. Powiadomienie musi zawierać informacje o wysokości przekroczenia salda, nominalnej stopie procentowej (nominell rente), ewentualnych uzgodnionych warunkach rekompensaty za przekroczenie salda oraz innych kosztach naliczanych w wyniku przekroczenia salda.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 4-22

Co to oznacza?

Ustęp pierwszy rozróżnia dwa rodzaje przekroczenia salda. Jeśli klient obciążył rachunek kwotą większą, niż może dysponować zgodnie z umową rachunku lub uzgodnionym kredytem w rachunku bieżącym, ale zrobił to w dobrej wierze i przy zachowaniu należytej staranności, bank nie może żądać opłat, odsetek ani innych kosztów za przekroczenie salda. Bank może jednak wyznaczyć rozsądny termin na zwrot kwoty. Jeśli przekroczenie salda wynika w inny sposób z użycia lub podobnego dysponowania pieniędzmi, rachunek może zostać obciążony opłatą i kosztami odsetek na uzgodnionych warunkach.

Ustęp drugi dotyczy powiadomienia. Jeśli znaczne przekroczenie salda trwa dłużej niż jeden miesiąc, bank musi niezwłocznie wysłać klientowi pisemne powiadomienie. Powiadomienie musi zawierać informacje o tym, jak duże jest przekroczenie salda, jaka nominalna stopa procentowa obowiązuje, o ewentualnych uzgodnionych warunkach rekompensaty za przekroczenie salda oraz o innych kosztach naliczanych z powodu przekroczenia salda.

Ten paragraf należy czytać razem z sąsiednimi paragrafami. § 4-21 ustęp pierwszy zakazuje żądania opłat lub wynagrodzenia ponad to, co uzgodniono z klientem, więc także opłata za przekroczenie salda musi mieć podstawę w umowie. § 4-19 i § 4-20 dotyczą informacji o rachunku i rocznego zestawienia opłat. § 4-19 ustęp pierwszy wymaga, aby klient otrzymywał informacje o rachunku co najmniej raz w miesiącu, a § 4-20 ustęp pierwszy – aby konsumenci (forbrukere) otrzymywali roczne zestawienie naliczonych opłat i ewentualnych stóp procentowych kredytu w rachunku bieżącym. Zgodnie z § 4-25 klient musi ponadto zostać powiadomiony bez zbędnej zwłoki, jeśli bank wykryje, że rachunek został błędnie uznany lub obciążony.

Korzystanie z instrumentu płatniczego (betalingsinstrument) i informacji zabezpieczających reguluje § 4-23, a obowiązek klienta zgłoszenia utraty, kradzieży lub nieuprawnionego użycia – § 4-24. § 4-26 dotyczy realizacji płatności według podanego numeru rachunku i nie dotyczy przekroczenia salda.

Przykład: Klient obciąża rachunek kwotą, która okazuje się większa niż ta, którą może dysponować, ale w dobrej wierze, przy zachowaniu należytej staranności, sądził, że ma pokrycie. Bank nie może żądać opłaty ani odsetek za przekroczenie salda, ale może wyznaczyć rozsądny termin na spłatę. Jeśli znaczne przekroczenie salda trwa dłużej niż jeden miesiąc, bank musi wysłać pisemne powiadomienie.

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →