§ 4-22. Przekroczenie salda na rachunku: opłaty, odsetki i powiadomienie
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
W skrócie
- Przekroczenie salda (overtrekk) w dobrej wierze, przy zachowaniu należytej staranności, nie daje bankowi prawa do opłat, odsetek ani kosztów, ale bank może wyznaczyć rozsądny termin na spłatę.
- Przy innym przekroczeniu salda bank może obciążyć rachunek opłatą i odsetkami zgodnie z umową.
- Jeśli znaczne przekroczenie salda trwa dłużej niż jeden miesiąc, bank musi powiadomić Cię na piśmie o jego wysokości, oprocentowaniu i kosztach.
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
§ 4-22. Przekroczenie salda
Co to oznacza?
Ustęp pierwszy rozróżnia dwa rodzaje przekroczenia salda. Jeśli klient obciążył rachunek kwotą większą, niż może dysponować zgodnie z umową rachunku lub uzgodnionym kredytem w rachunku bieżącym, ale zrobił to w dobrej wierze i przy zachowaniu należytej staranności, bank nie może żądać opłat, odsetek ani innych kosztów za przekroczenie salda. Bank może jednak wyznaczyć rozsądny termin na zwrot kwoty. Jeśli przekroczenie salda wynika w inny sposób z użycia lub podobnego dysponowania pieniędzmi, rachunek może zostać obciążony opłatą i kosztami odsetek na uzgodnionych warunkach.
Ustęp drugi dotyczy powiadomienia. Jeśli znaczne przekroczenie salda trwa dłużej niż jeden miesiąc, bank musi niezwłocznie wysłać klientowi pisemne powiadomienie. Powiadomienie musi zawierać informacje o tym, jak duże jest przekroczenie salda, jaka nominalna stopa procentowa obowiązuje, o ewentualnych uzgodnionych warunkach rekompensaty za przekroczenie salda oraz o innych kosztach naliczanych z powodu przekroczenia salda.
Ten paragraf należy czytać razem z sąsiednimi paragrafami. § 4-21 ustęp pierwszy zakazuje żądania opłat lub wynagrodzenia ponad to, co uzgodniono z klientem, więc także opłata za przekroczenie salda musi mieć podstawę w umowie. § 4-19 i § 4-20 dotyczą informacji o rachunku i rocznego zestawienia opłat. § 4-19 ustęp pierwszy wymaga, aby klient otrzymywał informacje o rachunku co najmniej raz w miesiącu, a § 4-20 ustęp pierwszy – aby konsumenci (forbrukere) otrzymywali roczne zestawienie naliczonych opłat i ewentualnych stóp procentowych kredytu w rachunku bieżącym. Zgodnie z § 4-25 klient musi ponadto zostać powiadomiony bez zbędnej zwłoki, jeśli bank wykryje, że rachunek został błędnie uznany lub obciążony.
Korzystanie z instrumentu płatniczego (betalingsinstrument) i informacji zabezpieczających reguluje § 4-23, a obowiązek klienta zgłoszenia utraty, kradzieży lub nieuprawnionego użycia – § 4-24. § 4-26 dotyczy realizacji płatności według podanego numeru rachunku i nie dotyczy przekroczenia salda.
Przykład: Klient obciąża rachunek kwotą, która okazuje się większa niż ta, którą może dysponować, ale w dobrej wierze, przy zachowaniu należytej staranności, sądził, że ma pokrycie. Bank nie może żądać opłaty ani odsetek za przekroczenie salda, ale może wyznaczyć rozsądny termin na spłatę. Jeśli znaczne przekroczenie salda trwa dłużej niż jeden miesiąc, bank musi wysłać pisemne powiadomienie.
- § 4-21Za co bank może, a za co nie może pobierać opłat
- § 4-19Informacje o rachunku od banku
- § 4-20Roczne zestawienie opłat za rachunek płatniczy (betalingskonto)
- § 4-25Gdy bank uznał lub obciążył niewłaściwy rachunek lub niewłaściwą kwotę
- § 4-23Obowiązki klienta i wydawcy w przypadku kart płatniczych i innych instrumentów płatniczych