§ 4-20. Roczne zestawienie opłat na rachunku płatniczym
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
W skrócie
- Konsument (forbruker) musi co najmniej raz w roku otrzymać zestawienie opłat naliczonych na rachunku płatniczym (betalingskonto).
- Zestawienie musi pokazywać opłaty za każdą usługę i pakiet, liczbę skorzystań i sumy łączne, a także oprocentowanie kredytu i wkładów.
- Norweski Urząd Nadzoru Finansowego (Finanstilsynet) może ustalić standard techniczny dla formatu zestawienia.
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
§ 4-20. Zestawienie naliczonych opłat
- opłatę naliczoną za każdą poszczególną usługę oraz liczbę przypadków skorzystania z usługi w danym okresie
- jeżeli usługi są połączone w pakiet – opłatę naliczoną za pakiet jako całość, liczbę przypadków pobrania opłaty za pakiet w danym okresie oraz ewentualne dodatkowe opłaty za usługi wykraczające poza liczbę objętą opłatą za pakiet
- łączną kwotę opłat naliczonych w danym okresie za każdą poszczególną usługę, za każdy pakiet usług oraz za usługi wykraczające poza liczbę objętą opłatą za pakiet
- ewentualną stopę procentową kredytu w rachunku bieżącym obowiązującą dla rachunku płatniczego oraz łączną kwotę odsetek pobranych z tytułu kredytu w rachunku bieżącym w danym okresie
- ewentualną nominalną stopę procentową (nominell rente) obowiązującą dla zgromadzonych wkładów na rachunku płatniczym oraz łączną kwotę odsetek uzyskanych w danym okresie
- łączną kwotę opłat za wszystkie usługi, którymi obciążono rachunek płatniczy w danym okresie.
Co to oznacza?
Jeżeli klient jest konsumentem, dostawca usług płatniczych musi co najmniej raz w roku przesłać zestawienie wszystkich opłat naliczonych na rachunku płatniczym. Jeżeli rachunek jest oprocentowany dla wkładów lub ma kredyt w rachunku bieżącym (kredyt, z którego możesz korzystać na rachunku), w zestawieniu muszą się też znaleźć stopy procentowe. Zestawienie jest powiązane z coroczną informacją, której wymaga § 4-19 ustęp trzeci.
Ustęp drugi określa, co zestawienie musi wyszczególniać. Dla każdej usługi musi pokazywać opłatę i to, ile razy w danym okresie z usługi skorzystano. Jeżeli usługi są sprzedawane w pakiecie, należy podać opłatę za pakiet, liczbę jej pobrań oraz ewentualne dodatkowe opłaty za korzystanie ponad pakiet. Ponadto trzeba podać łączną kwotę opłat za każdą usługę, za każdy pakiet i za usługi poza pakietem, a także sumę wszystkich opłat w danym okresie. W zakresie odsetek zestawienie musi pokazywać stopę procentową kredytu w rachunku bieżącym i łączną kwotę pobranych odsetek, a także ewentualną nominalną stopę procentową dla zgromadzonych wkładów i łączną kwotę uzyskanych odsetek.
Ustęp trzeci pozwala Norweskiemu Urzędowi Nadzoru Finansowego ustalić standard techniczny formatu prezentacji, który musi stosować dostawca usług płatniczych. Standard dotyczy formatu, a nie treści.
§ 4-19 ustęp trzeci dotyczy tych samych informacji dla konsumenta: naliczonych opłat i stóp procentowych, stawek dla alternatywnych rodzajów rachunków oraz gwarancji depozytów. Zgodnie z § 4-21 dostawca usług płatniczych nie może pobierać opłat ani wynagrodzenia ponad to, co uzgodniono z klientem. Zgodnie z § 4-22 nie można pobierać opłat ani odsetek za przekroczenie salda (overtrekk), jeżeli klient działając starannie i w dobrej wierze pobrał za dużo. § 4-19 ustęp pierwszy wymaga ponadto comiesięcznej informacji o rachunku.
Przykład: Konsument ma rachunek płatniczy z pakietem usług. W rocznym zestawieniu musi być podana opłata za pakiet wraz z liczbą jej pobrań, a jeżeli konsument korzystał z usług ponad pakiet, dodatkowe opłaty muszą być pokazane osobno.