§ 4-19. Informacje o rachunku od banku

Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych)·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 4-19. Informacje o rachunku

(1) Umowa rachunku (kontoavtale) musi określać, że klient ma prawo regularnie, co najmniej raz w miesiącu, otrzymywać w formie pisemnego dokumentu informacje o rachunku, które obejmują co najmniej informacje o
  1. okresie, którego dotyczą informacje o rachunku
  2. dacie i saldzie przy poprzednich informacjach o rachunku
  3. aktualnym saldzie
  4. danych o każdej wykonanej transakcji płatniczej (betalingstransaksjon), zob. ustęp czwarty.
(2) Jeżeli z rachunkiem powiązany jest kredyt lub uzgodniono warunki rekompensaty w przypadku przekroczenia salda (overtrekk), informacje o rachunku muszą ponadto zawierać informacje o
  1. zastosowanej nominalnej stopie procentowej (nominell rente)
  2. kosztach kredytu (kredittkostnader) nieobjętych ustępem pierwszym, zob. ustęp czwarty
  3. minimalnej kwocie, którą klient jest ewentualnie zobowiązany zapłacić.
(3) Jeżeli klient jest konsumentem, następujące informacje o rachunku muszą być udostępniane klientowi w formie pisemnego dokumentu co najmniej raz w roku w związku z rachunkiem płatniczym (betalingskonto):
  1. wszystkie naliczone opłaty i stopy procentowe związane z umową rachunku, zob. § 4-20
  2. stawki oprocentowania i opłat dla alternatywnych rodzajów rachunków oferowanych przez dostawcę usług płatniczych (betalingstjenesteyter), zob. § 4-20
  3. zasady dotyczące gwarancji depozytów.
(4) Dane o wykonanych transakcjach płatniczych obejmują
  1. numer referencyjny identyfikujący transakcję płatniczą
  2. odpowiednie informacje o odbiorcy płatności (betalingsmottaker) lub płatniku (betaler) oraz ewentualne dodatkowe informacje, które towarzyszyły transakcji
  3. kwotę w walucie, w której obciążono lub uznano rachunek, która jest wskazana w zleceniu płatniczym (betalingsoppdrag) lub która została udostępniona klientowi
  4. ewentualne opłaty lub odsetki, które klient ma zapłacić, oraz ich wyszczególnienie, jeżeli ma to znaczenie
  5. ewentualny kurs wymiany zastosowany przez dostawcę usług płatniczych oraz przekazaną kwotę po przeliczeniu waluty
  6. dzień obciążenia lub uznania, zob. § 4-12, lub datę otrzymania zlecenia płatniczego.
(5) Rząd (Kongen) może w rozporządzeniu (forskrift) wydać szczegółowe przepisy uzupełniające lub ograniczające obowiązek informacyjny wynikający z niniejszego paragrafu oraz może wydać przepisy o tym, jak informacje mają być sformułowane.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 4-19

Co to oznacza?

Ten paragraf określa, co bank musi regularnie przekazywać klientowi o rachunku. Umowa rachunku musi przewidywać informacje o rachunku w formie pisemnego dokumentu co najmniej raz w miesiącu. Muszą one pokazywać, jakiego okresu dotyczą, datę i saldo (kwotę na rachunku) przy poprzednim zestawieniu, aktualne saldo oraz informacje o każdej wykonanej płatności.

Jeżeli z rachunkiem powiązany jest kredyt lub uzgodniono rekompensatę za przekroczenie salda, dochodzą kolejne informacje: zastosowana nominalna stopa procentowa (oprocentowanie bez opłat i innych kosztów), koszty kredytu, które nie zostały już uwzględnione, oraz ewentualna minimalna kwota, którą klient musi zapłacić. Konsumenci powinni dodatkowo co najmniej raz w roku otrzymać pisemne zestawienie naliczonych opłat i stóp procentowych, stawek oprocentowania i opłat dla innych rodzajów rachunków oferowanych przez bank oraz zasad gwarancji depozytów (ochrony wkładów, gdyby bank upadł).

Ustęp czwarty dotyczy szczegółów każdej płatności. Zestawienie musi zawierać numer referencyjny identyfikujący płatność, informacje o odbiorcy płatności lub płatniku, kwotę w użytej walucie, ewentualne opłaty i odsetki z wyszczególnieniem, kurs wymiany i kwotę po przeliczeniu, jeśli bank wymieniał walutę, a także dzień obciążenia lub uznania rachunku albo datę otrzymania zlecenia płatniczego. Dzień obciążenia lub uznania wynika z § 4-12, który stanowi m.in., że przy uznaniu odsetki nie mogą być naliczane później niż od dnia, w którym kwota wpływa na rachunek, a przy obciążeniu nie wcześniej niż od dnia, w którym kwota zostaje pobrana.

Paragraf wiąże się z kilkoma sąsiednimi przepisami. § 4-15 o informacjach przy wykonywaniu zleceń płatniczych odsyła do tego paragrafu: przed wykonaniem płatności klient może poprosić o informacje o opłatach i o tym, ile może trwać przelew. § 4-20 wymaga, aby bank przekazywał konsumentom roczne zestawienie naliczonych opłat, i odsyła do ustępu trzeciego litera a tego paragrafu. § 4-21 stanowi, że bank nie może żądać opłat ani wynagrodzenia ponad to, co uzgodniono. § 4-22 dotyczy przekroczenia salda, a § 4-16 do § 4-18 dotyczą warunków usług opartych na upoważnieniu (fullmakttjenester). § 4-25 (zgłaszanie i korygowanie błędnego uznania lub obciążenia) oraz § 5-9 (obowiązek informacyjny w trakcie stosunku kredytowego) również odsyłają do tego paragrafu.

Przykład: konsument ma rachunek bieżący z kredytem i dokonuje płatności w obcej walucie. Informacje o rachunku muszą wtedy pokazywać tę płatność z numerem referencyjnym, odbiorcą, kwotą, opłatami i kursem wymiany. Należy również podać koszty kredytu.

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →