§ 4-2. Zgoda na płatność: kiedy płatność uznaje się za zatwierdzoną?

Ten paragraf określa, kiedy płatność uznaje się za zatwierdzoną: tylko wtedy, gdy płatnik wyraził zgodę. Zgodę można wyrazić w formie uzgodnionej między płatnikiem a dostawcą usług płatniczych. Dotyczy to zarówno pojedynczej płatności, jak i serii płatności. Zgodę można wyrazić także za pośrednictwem odbiorcy płatności lub dostawcy usługi inicjowania płatności.

Główna zasada dotycząca momentu jest taka, że zgoda musi zostać wyrażona przed wykonaniem płatności. Płatnik i bank mogą uzgodnić, że zgoda zostanie wyrażona później. Płatnik może wycofać zgodę w dowolnym momencie do upływu terminów na anulowanie zlecenia płatniczego z § 4-7.

To więc zasady anulowania wyznaczają granicę wycofania zgody. Zgodnie z § 4-7 płatnik co do zasady nie może anulować zlecenia płatniczego, gdy bank już je otrzymał. Jeśli płatność została zainicjowana przez odbiorcę lub za jego pośrednictwem, płatnik nie może jej anulować po tym, jak odbiorca otrzymał zgodę na wykonanie płatności. Polecenia zapłaty (direktebelastning) można jednak anulować najpóźniej do końca dnia roboczego (virkedag) poprzedzającego uzgodniony dzień obciążenia. To samo dotyczy płatności, które nie mają być wykonane natychmiast. Płatnik nie może anulować płatności po tym, jak dostawca usługi inicjowania płatności otrzymał zgodę na jej zainicjowanie. Po upływie terminów potrzebne jest porozumienie między klientem (kunde) a bankiem, a czasem także zgoda odbiorcy. Bank może pobrać opłatę za anulowanie tylko wtedy, gdy przewiduje to umowa rachunku (kontoavtale).

§ 4-3 pozwala płatnikowi upoważnić odbiorcę do inicjowania serii poleceń zapłaty z rachunku. § 4-4 wymaga, aby stałe zlecenie płatnicze jasno określało m.in. odbiorcę, rachunek, limit kwoty i terminy oraz zawierało zgodę płatnika. § 4-9 pozwala płatnikowi i bankowi uzgodnić limity kwot dla instrumentu płatniczego (betalingsinstrument), za pomocą którego wyraża się zgodę. § 4-5 mówi, że rachunek nie może zostać obciążony przed otrzymaniem zlecenia płatniczego, a § 4-6 nie pozwala usługodawcy (tjenesteyter) odmówić wykonania zatwierdzonego zlecenia, gdy warunki rachunku są spełnione.

Przykład: Płatnik wyraził zgodę, ale zmienia zdanie, zanim bank otrzymał zlecenie płatnicze. Może wtedy wycofać zgodę. Po otrzymaniu zlecenia przez bank zależy to od zasad anulowania z § 4-7.