§ 4-4. Co musi zawierać stałe zlecenie płatnicze
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
§ 4-4. Stałe zlecenie płatnicze
Stałe zlecenie płatnicze musi jasno i jednoznacznie określać
- odbiorcę płatności (betalingsmottaker)
- rachunek, który może zostać obciążony
- limit kwoty łącznego obciążenia
- terminy lub okres, których dotyczy limit kwoty
- zgodę płatnika (betaler) na transakcje płatnicze (betalingstransaksjoner), które mają zostać wykonane zgodnie z literami a–d.
Co to oznacza?
Przepis określa, co musi zawierać stałe zlecenie płatnicze, czyli polecenie dla banku, aby dokonywał płatności z Twojego rachunku. Zlecenie musi jednoznacznie wskazywać, kto ma otrzymać pieniądze, który rachunek zostanie obciążony, jaka jest maksymalna łączna kwota, którą można pobrać, oraz za jaki okres obowiązuje ten limit. Zlecenie musi też zawierać zgodę płatnika na transakcje. Przepis uzupełnia § 4-3 dotyczący upoważnienia do polecenia zapłaty (direktebelastning), a § 4-2 stanowi, że płatność jest zatwierdzona tylko wtedy, gdy płatnik wyraził na nią zgodę.