§ 4-15. Informacje o opłatach i czasie przed płatnością i po niej

Ten przepis reguluje informacje dotyczące samego zlecenia płatniczego i składa się z trzech części. Ustęp pierwszy dotyczy okresu, zanim bank wykona zlecenie. Jeśli zlecenie zainicjował płatnik i jest ono objęte umową rachunku, płatnik może poprosić bank o informację, jakie opłaty trzeba zapłacić i ile czasu może zająć realizacja płatności. Jeżeli ma to znaczenie, opłaty należy rozbić na poszczególne pozycje.

Ustępy drugi i trzeci dotyczą informacji przekazywanych później. Usługodawca (tjenesteyter) płatnika musi przy każdej płatności przekazać płatnikowi informacje natychmiast po otrzymaniu zlecenia – również wtedy, gdy płatnik nie ma rachunku u tego usługodawcy. Usługodawca odbiorcy musi przekazać odbiorcy odpowiednie informacje natychmiast po zrealizowaniu płatności. Zakres tych informacji określa § 4-19 ust. 4.

Co muszą zawierać te informacje, określa § 4-19 ust. 4. Wymaga on podania numeru referencyjnego identyfikującego płatność, informacji o odbiorcy lub płatniku oraz kwoty w walucie, w której dokonano płatności. Ponadto należy podać opłaty i odsetki, z podziałem tam, gdzie ma to znaczenie, a także kurs wymiany i kwotę po przeliczeniu, jeśli bank zastosował kurs. Na koniec należy podać datę obciążenia lub uznania rachunku albo datę otrzymania zlecenia. § 4-19 ust. 1 wymaga dodatkowo przekazywania informacji o rachunku co najmniej raz w miesiącu. Analogiczny obowiązek informacyjny dostawcy usługi inicjowania płatności (betalingsfullmektig) określa § 4-14.

Informację o tym, ile czasu może zająć płatność, należy odczytywać w powiązaniu z terminami z § 4-11 oraz zasadami naliczania odsetek i uznawania rachunku z § 4-12. Przykład: płatnik chce wysłać płatność i najpierw pyta bank o opłatę i czas realizacji. Bank musi odpowiedzieć, zanim wykona zlecenie. Po otrzymaniu zlecenia płatnik musi natychmiast otrzymać informacje zgodnie z § 4-19 ust. 4.