§ 4-16. Usługi pośredników: z czego może korzystać klient i jakie zasady obowiązują firmy

Ustawa o umowach finansowych (Finansavtaleloven)·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 4-16. Warunki dotyczące usług pośredników

(1) Klient może, na podstawie umowy z dostawcą usługi inicjowania płatności (betalingsfullmektig) lub dostawcą usługi dostępu do informacji o rachunku (opplysningsfullmektig) (firmą pośredniczącą – fullmaktforetak), korzystać z usług pośredników na własnych rachunkach płatniczych dostępnych przez internet, zob. § 1-6. Nie można stawiać warunku, że musi istnieć umowa między dostawcą rachunku (kontotilbyder) a firmą pośredniczącą o świadczenie usług pośredników.
(2) Jeżeli dostawca rachunku odmówił firmie pośredniczącej dostępu, dostawca rachunku musi niezwłocznie i w uzgodniony sposób poinformować klienta o odmowie i podać jej przyczynę. W miarę możliwości informacje należy przekazać przed odmową dostępu. Zdanie pierwsze i drugie nie mają zastosowania, jeżeli zagrożone są obiektywnie uzasadnione względy bezpieczeństwa albo jeżeli przekazanie klientowi tych informacji byłoby sprzeczne z ustawą lub przepisami wydanymi na podstawie ustawy.
(3) Firma pośrednicząca musi zapewnić, że indywidualne dane uwierzytelniające klienta nie są dostępne dla nikogo poza ich wydawcą i samym klientem. Jeżeli firma pośrednicząca ma przekazywać indywidualne dane uwierzytelniające klienta, musi to się odbywać za pośrednictwem bezpiecznych i skutecznych kanałów.
(4) O ile nie postanowiono szczególnie inaczej, firma pośrednicząca nie może wykorzystywać, przechowywać ani w inny sposób używać dostępu do informacji w innych celach niż świadczenie usługi pośrednika, o którą klient wyraźnie wnioskował, i nie może żądać szczególnie chronionych danych dotyczących płatności, w tym indywidualnych danych uwierzytelniających, które mogą zostać użyte do popełnienia oszustwa. Informacje o numerze rachunku i właścicielu rachunku nie stanowią dla firmy pośredniczącej szczególnie chronionych danych dotyczących płatności.
(5) Usługi pośredników mogą być świadczone wyłącznie wtedy, gdy klient wyraził wyraźną zgodę na daną usługę. Usługa pośrednika musi być świadczona zgodnie ze zgodą klienta.
(6) Rząd (Kongen) może w rozporządzeniu (forskrift) wydać szczegółowe przepisy dotyczące warunków, o których mowa w ustępach od pierwszego do piątego oraz w §§ 4-17 i 4-18.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 4-16

Co to oznacza?

Ten przepis daje klientowi prawo do korzystania z usług pośredników na własnych rachunkach płatniczych dostępnych przez internet. Ustawa wyjaśnia w § 1-6, że usługi pośredników obejmują zarówno usługi inicjowania płatności, które uruchamiają płatności z rachunku prowadzonego przez innego usługodawcę (tjenesteyter), jak i usługi dostępu do informacji o rachunku (kontoinformasjonstjeneste), czyli usługi internetowe zbierające informacje o rachunkach. Dostawca rachunku nie może wymagać, aby istniała umowa między nim a firmą pośredniczącą.

Jeśli dostawca rachunku odmówi firmie pośredniczącej dostępu, musisz zostać o tym poinformowany niezwłocznie, w uzgodniony sposób i z podaniem przyczyny. W miarę możliwości informacja powinna dotrzeć przed odmową dostępu. Wyjątek: gdy zagrożone są obiektywnie uzasadnione względy bezpieczeństwa albo gdy poinformowanie klienta byłoby sprzeczne z prawem.

Firma pośrednicząca ma własne obowiązki. Twoje indywidualne dane uwierzytelniające nie mogą być dostępne dla nikogo poza tym, kto je wydał, i Tobą, a ich przekazywanie musi się odbywać bezpiecznymi i skutecznymi kanałami. Firma nie może używać ani przechowywać informacji w innych celach niż usługa, o którą wyraźnie poprosiłeś, i nie może żądać szczególnie chronionych danych dotyczących płatności. Numer rachunku i właściciel rachunku nie są uznawane za takie dane. Usługa może być świadczona tylko za Twoją wyraźną zgodą i zgodnie z nią.

§ 4-17 i § 4-18 doprecyzowują warunki dla każdego rodzaju usługi, a ustęp szósty pozwala rządowi wydać rozporządzenie w sprawie tych warunków. § 4-14 nakłada na dostawcę usługi inicjowania płatności obowiązek przekazania informacji po zainicjowaniu zlecenia. § 4-19 i § 4-20 dotyczą informacji o rachunku, które bank sam musi przekazać klientowi.

Przykład: Klient korzysta z usługi pośrednika, a dostawca rachunku blokuje firmie pośredniczącej dostęp. Co do zasady dostawca rachunku musi poinformować klienta i podać przyczynę, w miarę możliwości wcześniej. Jeśli w grę wchodzą obiektywnie uzasadnione względy bezpieczeństwa, nie musi tego robić.

Powiązane przepisy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →