§ 3-44. Odstąpienie od umowy zawartej na odległość: co trzeba zapłacić i zwrócić

Ten przepis określa, co dzieje się z pieniędzmi, gdy konsument odstępuje od umowy zawartej w ramach sprzedaży na odległość. Od konsumenta można żądać zapłaty tylko za tę część usługi, która została faktycznie wykonana. Kwota ma odpowiadać temu, ile wykonano w porównaniu z całą umową. Prawo do takiej zapłaty zależy od dwóch warunków: usługę rozpoczęto na życzenie konsumenta, a konsument został poinformowany o kwocie zgodnie z § 3-25 litera h, w związku z § 3-22.

Obie strony mają 30 dni na rozliczenie się. Usługodawca ma zwrócić to, co otrzymał, z wyjątkiem kwoty za wykonaną część, niezwłocznie i najpóźniej 30 dni po otrzymaniu zawiadomienia. Konsument ze swojej strony ma zwrócić otrzymane kwoty i wartości. Termin konsumenta wynosi 30 dni od dnia wysłania zawiadomienia.

Jeżeli z usługą finansową powiązana jest inna usługa na podstawie umowy zawartej na odległość, to gdy konsument korzysta z prawa odstąpienia od umowy, również ta umowa wygasa, a usługodawca nie może żądać za to wynagrodzenia. To samo dotyczy sytuacji, gdy usługę powiązaną świadczy osoba trzecia na podstawie umowy z usługodawcą. Usługodawca musi wtedy powiadomić osobę trzecią niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia od konsumenta.

Do umów kredytowych zawartych w ramach sprzedaży na odległość stosuje się zamiast tego § 3-43, który zawiera własne zasady zwrotu kwoty kredytu i odsetek. Prawo odstąpienia od umowy przy sprzedaży na odległość wynika z § 3-41 ust. 2, który przewiduje także wyjątki dla usług, których cena zależy od wahań na rynku finansowym. Termin na wysłanie zawiadomienia określa § 3-42. Przykład z rolami z ustawy: konsument poprosił usługodawcę o natychmiastowe rozpoczęcie świadczenia usługi, a następnie skorzystał z prawa odstąpienia od umowy. Konsument płaci wtedy za to, co zostało wykonane, a nie za całą umowę.