§ 6. Czym jest impreza turystyczna?

Ustawa o imprezach turystycznych·LOV-2018-06-15-32

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 6. Impreza turystyczna

Przez imprezę turystyczną rozumie się w niniejszej ustawie połączenie co najmniej dwóch różnych rodzajów usług turystycznych dotyczących tej samej podróży lub tego samego urlopu, jeżeli
  1. usługi turystyczne łączy jeden przedsiębiorca, w tym na wniosek podróżnego (reisende) lub zgodnie z jego wyborem, zanim zostanie zawarta jedna umowa o wszystkie usługi turystyczne, lub
  2. usługi turystyczne, niezależnie od tego, czy zawierane są odrębne umowy z kilkoma dostawcami usług turystycznych
    1. są nabywane w jednym punkcie sprzedaży (utsalgssted) i wszystkie usługi turystyczne zostają wybrane, zanim podróżny zgodzi się zapłacić
    2. są oferowane, sprzedawane lub fakturowane po cenie łącznej lub całkowitej
    3. są reklamowane lub sprzedawane pod nazwą „impreza turystyczna” lub podobną nazwą
    4. są łączone po zawarciu umowy, w której przedsiębiorca daje podróżnemu prawo wyboru spośród różnych rodzajów usług turystycznych, lub
    5. są nabywane od kilku przedsiębiorców w ramach powiązanych procesów rezerwacji przez internet, w których imię i nazwisko podróżnego, dane dotyczące płatności i adres e-mail są przekazywane przez przedsiębiorcę, z którym zawarto pierwszą umowę, jednemu lub kilku innym przedsiębiorcom, a umowa z jednym z tych ostatnich przedsiębiorców zostaje zawarta najpóźniej 24 godziny po potwierdzeniu rezerwacji pierwszej usługi turystycznej.
Połączenie usług turystycznych, w którym jeden rodzaj usługi turystycznej określonej w § 5 lit. a, b lub c łączy się z jedną lub kilkoma innymi usługami turystycznymi określonymi w § 5 lit. d, jest imprezą turystyczną tylko wtedy, gdy inne usługi turystyczne
  1. stanowią istotną część wartości połączenia lub są reklamowane jako istotny element połączenia albo w inny sposób stanowią taki element, lub
  2. zostają wybrane lub nabyte przed rozpoczęciem świadczenia usługi turystycznej określonej w § 5 lit. a, b lub c.
Źródło: Lovdata — Pakkereiseloven (ustawa o imprezach turystycznych) § 6

Co to oznacza?

Ten paragraf definiuje imprezę turystyczną, czyli najważniejsze pojęcie ustawy. Tylko podróże, które mieszczą się w tej definicji, uznaje się za imprezę turystyczną z prawami, jakie daje ustawa. Najważniejsze jest to, że co najmniej dwa różne rodzaje usług turystycznych (zob. § 5) dotyczą tej samej podróży lub tego samego urlopu i że za ich połączeniem stoi jeden przedsiębiorca. Następnie opisano kilka sposobów, w jakie takie połączenie może powstać.

Definicja obejmuje różne sposoby sprzedaży. Jeden z nich to sytuacja, w której wszystko kupujesz w jednym punkcie sprzedaży i wybierasz przed zgodą na zapłatę. Inny to sytuacja, w której podróż jest oferowana lub fakturowana po jednej cenie całkowitej (samlet pris) albo sprzedawana pod nazwą „impreza turystyczna”. Obejmuje to także przypadki, w których wybierasz z oferty po zawarciu umowy. Wreszcie chodzi o powiązane rezerwacje przez internet, w których imię i nazwisko, dane dotyczące płatności i adres e-mail są przekazywane innemu przedsiębiorcy, a nowa umowa zostaje zawarta w ciągu 24 godzin od potwierdzenia pierwszej usługi. Z powodu tego ostatniego przypadku sprzedawcy internetowi mogą stać się organizatorem (arrangør) (§ 8), nawet jeśli sami nie połączyli usług w podróż.

Ustęp drugi dotyczy połączeń, w których jedna usługa główna (transport, nocleg lub wynajem samochodu) łączy się z innymi usługami turystycznymi. Wtedy jest to impreza turystyczna tylko wtedy, gdy inne usługi turystyczne stanowią istotną część wartości lub podróży albo zostały wybrane przed rozpoczęciem świadczenia usługi głównej. Przykład: podróżny kupuje tylko przewóz osób (persontransport) i dodaje jedną inną usługę turystyczną, która stanowi niewielką część wartości. Wtedy niekoniecznie jest to impreza turystyczna.

Paragraf jest ściśle powiązany z § 7, który dotyczy powiązanych usług turystycznych (sammensatt reisearrangement), czyli odrębnych umów, które nie stanowią imprezy turystycznej. Zakres stosowania (virkeområde) określa § 1. Zgodnie z § 2 ustawa nie ma zastosowania m.in. do krótkich wyjazdów bez noclegu, wyjazdów oferowanych okazjonalnie ani podróży służbowych kupowanych na podstawie umowy ramowej. Definicje w § 8, takie jak organizator i podróżny, opierają się na tym pojęciu. § 3 stanowi, że od ustawy nie można odstąpić na niekorzyść podróżnego.

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o imprezach turystycznych →
Pytania na ten temat