§ 70. Obowiązek ograniczenia własnej szkody
Jeśli druga strona dopuściła się naruszenia umowy, musisz podjąć rozsądne działania, aby ograniczyć swoją szkodę. Jeśli tylko biernie czekasz, a szkoda rośnie, tę jej część poniesiesz sam. Ponadto odszkodowanie (erstatning) może zostać obniżone, jeśli jest nieproporcjonalnie wysokie w porównaniu ze szkodą, która zwykle powstaje w podobnych przypadkach.
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
(1) Strona, która powołuje się na naruszenie umowy przez drugą stronę, powinna przez rozsądne działania ograniczyć swoją szkodę. Jeśli tego zaniedba, musi sama ponieść odpowiadającą temu część szkody.
(2) Odszkodowanie może zostać obniżone, jeżeli byłoby ono nieproporcjonalnie dotkliwe dla strony odpowiedzialnej ze względu na wysokość szkody w stosunku do szkody, która zwykle powstaje w podobnych przypadkach, oraz ze względu na pozostałe okoliczności.
Co to oznacza?
Nie możesz po prostu pozwolić, by szkoda swobodnie rosła, a potem wystawić rachunek. Ustawa wymaga, abyś działał.
Ograniczenie szkody (ustęp pierwszy): Jeśli druga strona dopuściła się naruszenia umowy (mislighold), musisz podjąć rozsądne działania, aby ograniczyć szkodę. Przykłady:
- Dokonać zakupu zastępczego (dekningskjøp) lub sprzedaży zastępczej (dekningssalg)
- Wynająć tymczasowe zastępstwo
- Sprzedać towar komuś innemu, jeśli kupujący (kjøper) go nie chce
- Wstrzymać prace lub zużycie zasobów związane z umową
Jeśli tego zaniedbasz, sam poniesiesz tę część szkody, której mogłeś uniknąć.
Złagodzenie odpowiedzialności (ustęp drugi): Nawet jeśli zrobiłeś wszystko prawidłowo, odszkodowanie może zostać obniżone, jeśli okaże się nieproporcjonalnie wysokie. Ocenia się, czy szkoda jest nietypowo duża w porównaniu z tym, co zwykle występuje w podobnych przypadkach. To zawór bezpieczeństwa — punkt odciążenia tam, gdzie odpowiedzialność staje się przesadnie duża.
Przykłady
Tom prowadzi mały warsztat. Dostawca nie dostarcza części na czas. Tom ma klienta, który czeka, ale zamiast dokonać zakupu zastępczego, pozwala klientowi odejść. Utracony zysk: 35 000 kr. Jeśli Tom mógł dokonać zakupu zastępczego za 8 000 kr i w ten sposób zatrzymać klienta, zaniedbał obowiązek ograniczenia szkody. Nie może żądać 35 000 kr — może żądać tego, co stanowiłoby szkodę po podjęciu rozsądnych działań (8 000 kr dodatkowego kosztu zakupu zastępczego).
Sara prowadzi szczególną działalność, w której niewielkie opóźnienie (forsinkelse) ze strony dostawcy ma niezwykle poważne skutki — milionowe odszkodowania dla jej własnych klientów. Zgodnie z § 70 (2) odpowiedzialność może zostać złagodzona, jeśli jest jasne, że szkoda jest nieproporcjonalnie duża w porównaniu z „typową” szkodą w podobnych przypadkach. Nie można było oczekiwać, że sprzedający (selger) będzie wiedział o szczególnym narażeniu Sary. Ocena dokonywana jest indywidualnie.
Częste błędy
- Bierne czekanie, gdy szkoda rośnie — poniesiesz tego konsekwencje
- Przekonanie, że druga strona i tak musi pokryć wszystko — ty również masz obowiązek
- Jako strona odpowiedzialna: niepowoływanie się na § 70, gdy druga strona działała opieszale
- Mylenie „rozsądnych działań” z „wszystkimi możliwymi działaniami”
Co powinieneś zrobić?
Gdy druga strona dopuściła się naruszenia umowy:
- Od razu pomyśl o ograniczeniu: co mogę zrobić, aby zmniejszyć szkodę?
- Dokumentuj swoje działania — jakie możliwości rozważałeś, co wybrałeś i dlaczego
- Szybko przeprowadź transakcje zastępcze
- Bądź realistą co do tego, co jest „rozsądne” — nie musisz podejmować działań niemożliwych ani bardzo kosztownych
- Informuj drugą stronę na bieżąco
Jako strona odpowiedzialna:
- Powołaj się na § 70, jeśli druga strona pozostawała bierna
- Powołaj się na § 70 (2), jeśli odszkodowanie jest nieproporcjonalnie wysokie