§ 9-10. Co dzieje się z umową najmu, gdy najemca umrze?
Gdy najemca umrze, zarówno wynajmujący, jak i masa spadkowa mogą wypowiedzieć umowę najmu z zachowaniem zwykłego terminu — trzech miesięcy — niezależnie od tego, czy umowa była pierwotnie zawarta na dłuższy czas. Członkowie gospodarstwa domowego (husstand) mogą jednak mieć prawo do wstąpienia w umowę na podstawie § 8-2.
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
Jeżeli najemca umrze przed zakończeniem stosunku najmu (leieforhold), zarówno wynajmujący, jak i masa spadkowa mają prawo wypowiedzieć umowę najmu z zachowaniem terminu, o którym mowa w § 9-6, nawet jeśli umowa została zawarta na dłuższy czas lub z dłuższym okresem wypowiedzenia.
Jeżeli najemca ma prawo przenieść prawo do korzystania z lokalu, wynajmujący nie ma prawa wypowiedzieć umowy najmu na podstawie ustępu pierwszego. Jeżeli w takim przypadku masa spadkowa chce dokonać wypowiedzenia na podstawie ustępu pierwszego, wypowiedzenie musi zostać złożone w ciągu trzech miesięcy od dnia śmierci.
Wypowiedzenie na podstawie ustępu pierwszego musi mieć formę pisemną. Poza tym do wypowiedzenia nie stosuje się przepisów §§ 9-5 do 9-9.
Co to oznacza?
Gdy najemca umrze, powstaje szczególna sytuacja. Umowa najmu nie może po prostu zawisnąć w próżni — ktoś musi zdecydować, co dalej.
Obie strony zyskują dodatkową możliwość zakończenia umowy:
Wynajmujący może wypowiedzieć umowę — nawet jeśli była to długoterminowa umowa na czas określony — z zachowaniem zwykłego, trzymiesięcznego terminu. To rozsądne: wynajmujący zdecydował się wynająć lokal tej konkretnej osobie, a tej osoby już nie ma.
Masa spadkowa — czyli osoby, które zajmują się finansami i majątkiem zmarłego — może zrobić to samo.
Ale: członkowie gospodarstwa domowego mają pierwszeństwo. Jeśli w lokalu mieszkalnym (bolig) mieszka ktoś, kto ma prawo wstąpić w umowę najmu na podstawie § 8-2 — małżonek (ektefelle), dziecko, partner w związku nieformalnym (samboer) — wynajmujący nie może wypowiedzieć umowy. Członkowie gospodarstwa domowego mają prawo przejąć najem. Jeśli w takim przypadku masa spadkowa chce wypowiedzieć umowę, musi to zrobić w ciągu trzech miesięcy od dnia śmierci.
Wypowiedzenie umowy (oppsigelse) musi mieć formę pisemną i spełniać zwykłe wymogi formalne zgodnie z § 9-7.
Przykłady
Ojciec Pettera wynajmował mieszkanie. Ojciec umiera. Petter (syn) mieszkał tam przez ostatnie dwa lata. Petter ma prawo wstąpić w umowę najmu na podstawie § 8-2. Wynajmujący nie może wypowiedzieć umowy najmu — musi traktować Pettera jako nowego najemcę.
Eva była najemczynią i mieszkała sama. Umiera. Nie mieszkali z nią żadni członkowie gospodarstwa domowego. Wynajmujący wysyła do masy spadkowej wypowiedzenie z zachowaniem trzymiesięcznego terminu. Masa spadkowa organizuje wyprowadzkę w okresie wypowiedzenia.
Co powinieneś zrobić?
Jeśli zmarł członek Twojego gospodarstwa domowego, który był najemcą: niezwłocznie skontaktuj się na piśmie z wynajmującym i poinformuj go, że chcesz skorzystać z prawa do wstąpienia w umowę na podstawie § 8-2. Działaj szybko — terminy biegną od chwili otrzymania wypowiedzenia.