§ 2-1. Wniosek o postępowanie w sprawie negocjacji długów: gdzie i jak

Ustawa o układzie w sprawie spłaty długów (Gjeldsordningsloven)·LOV-1992-07-17-99

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 2-1. Wniosek o postępowanie w sprawie negocjacji długów

Wniosek o postępowanie w sprawie negocjacji długów (gjeldsforhandling) składa się u komornika właściwego dla gminy, w której mieszka dłużnik (skyldner). Wniosek może zostać złożony elektronicznie lub w formie papierowej. W przypadku kilku okręgów komorniczych w tym samym okręgu policyjnym Król w Radzie Państwa (Kongen) może ustalić, że wnioski o postępowanie w sprawie negocjacji długów mają być składane u jednego z komorników. Dłużnicy, którzy nie mieszkają w Norwegii, zob. § 1-4 ust. 4, oraz dłużnicy z zastrzeżeniem adresu (adressesperre) w Krajowym Rejestrze Ludności (Folkeregisteret), zob. ustawa o rejestrze ludności (folkeregisterloven) § 10-4, mogą złożyć wniosek u komornika wyznaczonego przez Króla w Radzie Państwa.
Wniosek musi zawierać informacje o dochodach dłużnika, jego majątku, długach, kosztach życia i innych okolicznościach, które mogą mieć znaczenie dla sprawy. Takie informacje należy podać również w odniesieniu do małżonka lub partnera w związku nieformalnym. Należy użyć formularza ustalonego przez ministerstwo (departementet).
Dłużnik musi złożyć pisemne oświadczenie, że organy egzekucyjne mogą pozyskiwać informacje, o których mowa w ust. 2, bez względu na tajemnicę zawodową (taushetsplikt) osób, które posiadają takie informacje o dłużniku. Pisemne oświadczenie zgodnie z pierwszym zdaniem może zostać złożone elektronicznie.
Dwie lub więcej osób, które mieszkają razem i prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, mogą wspólnie złożyć wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie negocjacji długów, jeżeli w zasadniczej części odpowiadają za swoje wzajemne długi.
Źródło: Lovdata — Gjeldsordningsloven (ustawa o układzie w sprawie spłaty długów) § 2-1

Co to oznacza?

Ten paragraf wyjaśnia, jak rozpocząć układ w sprawie spłaty długów (gjeldsordning). Wniosek o postępowanie w sprawie negocjacji długów składasz u komornika w gminie, w której mieszkasz. Możesz go wysłać elektronicznie lub na papierze. Król w Radzie Państwa może zdecydować, że wnioski z kilku okręgów komorniczych w tym samym okręgu policyjnym trafiają do jednego z komorników.

Jeśli nie mieszkasz w Norwegii albo masz zastrzeżenie adresu w Krajowym Rejestrze Ludności, składasz wniosek u komornika wyznaczonego przez Króla w Radzie Państwa. Zastrzeżenie adresu reguluje ustawa o rejestrze ludności § 10-4, zgodnie z którą informacje niejawne mają być zastrzeżone w Krajowym Rejestrze Ludności. W przypadku osób mieszkających za granicą paragraf odsyła do ust. 4 w § 1-4.

Ustęp 2 określa, co musi zawierać wniosek. Musisz podać kwoty dochodów, majątku, długów i kosztów życia (ile kosztuje cię życie), a także wszystko inne, co może mieć znaczenie. Te same informacje należy podać o małżonku lub partnerze w związku nieformalnym. Ministerstwo ustaliło formularz, którego trzeba użyć. Ustęp 3 wymaga dodatkowo, abyś podpisał oświadczenie. Pozwala ono organom egzekucyjnym pozyskiwać informacje, również od osób, które w innym przypadku obowiązuje wobec ciebie tajemnica zawodowa. Oświadczenie można złożyć elektronicznie.

Ustęp 4 dopuszcza wspólny wniosek. Jeśli dwie lub więcej osób mieszka w tym samym gospodarstwie domowym i w zasadniczej części odpowiadają za swoje wzajemne długi, mogą złożyć wspólny wniosek. Przykład wymyślony: dwie osoby, które dzielą dom i finanse oraz odpowiadają za te same kredyty, mogą złożyć jeden wniosek zamiast dwóch.

Wniosek to pierwszy etap opisany w rozdziale 2. Po jego złożeniu komornik ma obowiązek udzielić ci wskazówek zgodnie z § 2-2 i zadbać o wyjaśnienie sprawy zgodnie z § 2-3. Komornik może odrzucić wniosek zgodnie z § 2-6, między innymi jeśli jest jasne, że warunki z §§ 1-2 do 1-4 nie są spełnione. Jeśli o wszczęciu postępowania ma zdecydować sąd (retten), sprawa trafia tam zgodnie z § 2-7. Samo wszczęcie postępowania reguluje § 3-1.

Powiązane paragrafy
Wszystkie §§ ustawy o układzie w sprawie spłaty długów →