§ 1-4. Kiedy należy odmówić wszczęcia postępowania w sprawie negocjacji długów

Ustawa o układzie w sprawie spłaty długów (Gjeldsordningsloven)·LOV-1992-07-17-99

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Odmawia się wszczęcia postępowania w sprawie negocjacji długów (gjeldsforhandling) w przypadku nielojalnego postępowania, wprowadzających w błąd informacji lub niewyjaśnionej sytuacji finansowej.
Odmawia się go również wtedy, gdy byłoby to w oczywisty sposób rażące. Bierze się przy tym pod uwagę m.in. niedawno zaciągnięte długi, czyny karalne oraz zaległości podatkowe i opłaty (skatte- og avgiftsgjeld).
Jeśli wcześniej był już układ w sprawie spłaty długów (gjeldsordning), obowiązują osobne zasady, a osoby mieszkające poza Norwegią mogą uzyskać wszczęcie postępowania tylko wyjątkowo.
Organy egzekucyjne (namsmyndighetene) i sąd rejonowy (tingretten) stosują ten przepis przy wszczynaniu sprawy i przy zatwierdzeniu przez sąd (stadfestelse).

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 1-4. Okoliczności stanowiące przeszkodę do wszczęcia postępowania w sprawie negocjacji długów

Odmawia się wszczęcia postępowania w sprawie negocjacji długów, jeżeli okoliczności zaciągnięcia długu lub późniejsze czynności dłużnika (skyldner) wyraźnie wskazują, że w sposób nielojalny przygotował się on z zamiarem uzyskania układu w sprawie spłaty długów, albo jeżeli dłużnik umyślnie lub przez rażące niedbalstwo przekazał organom egzekucyjnym nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd informacje o okolicznościach mających istotne znaczenie dla sprawy. To samo dotyczy sytuacji, gdy istnieją niewyjaśnione okoliczności finansowe, które w istotnym stopniu utrudnią przeprowadzenie postępowania w sprawie negocjacji długów.

Odmawia się wszczęcia postępowania w sprawie negocjacji długów również wtedy, gdy byłoby to w oczywisty sposób rażące dla innych dłużników lub dla społeczeństwa. Przy ocenie należy w szczególności wziąć pod uwagę, czy:

większość długu została zaciągnięta niedawno. Nie uwzględnia się rozsądnie zaciągniętych pożyczek na refinansowanie (refinansiering) lub na niezbędny lokal mieszkalny (bolig) itp.,
nie nieznaczna część długu pochodzi z czynów karalnych rozstrzygniętych wyrokiem (dom) lub nakazem karnym (forelegg) mniej niż trzy lata przed złożeniem wniosku (søknad). Jeżeli dłużnik wyraźnie znajduje się w sytuacji resocjalizacji, postępowanie w sprawie negocjacji długów może mimo to zostać wszczęte,
dłużnik dokonał czynności, które w przypadku upadłości (konkurs) podlegałyby uchyleniu, zob. rozdział 5 ustawy o prawach wierzycieli do zaspokojenia (dekningsloven),
dłużnik w okresie bezpośrednio poprzedzającym złożenie wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie negocjacji długów w sposób wysoce naganny zaniechał wykonywania swoich zobowiązań w takim zakresie, w jakim było to możliwe,
znaczna część całkowitego zadłużenia dłużnika to zaległości podatkowe i opłaty oraz czy dłużnikowi można zarzucić coś w związku z nimi.

Jeżeli dłużnik uzyskał już wcześniej układ w sprawie spłaty długów, który został uchylony, postępowanie w sprawie negocjacji długów może zostać wszczęte tylko wtedy, gdy zmienione okoliczności sprawiają, że wykonanie nowego układu w sprawie spłaty długów wydaje się prawdopodobne. Jeżeli dłużnik wcześniej zakończył wykonanie układu w sprawie spłaty długów, postępowanie w sprawie negocjacji długów może zostać wszczęte przed upływem pięciu lat od zakończenia poprzedniego układu tylko w szczególnych przypadkach. Ponadto przy ocenie, czy wszczęcie postępowania w sprawie negocjacji długów byłoby rażące, należy wziąć pod uwagę, że dłużnik miał już wcześniej układ w sprawie spłaty długów.

Postępowanie w sprawie negocjacji długów dla dłużnika mieszkającego poza Norwegią może zostać wszczęte tylko wtedy, gdy

nie budzi to wątpliwości ze względu na wyjaśnienie sprawy,
dłużnik nie ma długów wobec zagranicznych wierzycieli (kreditorer) albo ma je tylko w nieznacznym stopniu, oraz
dłużnik nie jest właścicielem lokalu mieszkalnego ani innych składników majątku za granicą o istotnej wartości, chyba że jest oczywiste, że sprawę mimo to można dostatecznie wyjaśnić i że okoliczność ta nie utrudni postępowania w sprawie negocjacji długów.

Źródło: Lovdata — Gjeldsordningsloven (ustawa o układzie w sprawie spłaty długów) § 1-4

Co to oznacza?

Przepis określa, kiedy należy odmówić wszczęcia postępowania w sprawie negocjacji długów, nawet jeśli dłużnik co do zasady spełnia warunki. Ma cztery ustępy, a każdy z nich dotyczy osobnej grupy okoliczności.

Ustęp pierwszy dotyczy nielojalności i niejasnej sytuacji. Odmawia się wszczęcia postępowania, jeśli dłużnik wyraźnie tak się przygotował, aby uzyskać układ w sprawie spłaty długów – czy to przy zaciąganiu długu, czy przez późniejsze czynności. To samo dotyczy sytuacji, gdy dłużnik celowo lub przez rażące niedbalstwo (bardzo lekkomyślnie) przekazał organom egzekucyjnym wprowadzające w błąd informacje o czymś istotnym. Przeszkodą jest też niewyjaśniona sytuacja finansowa, która w istotny sposób utrudnia negocjacje.

Ustęp drugi to zasada dotycząca sytuacji rażących. Odmawia się wszczęcia postępowania, jeśli byłoby to w oczywisty sposób rażące wobec innych dłużników lub społeczeństwa. Ustawa wymienia okoliczności, które należy szczególnie wziąć pod uwagę. Należą do nich długi zaciągnięte w większości niedawno, czyny karalne rozstrzygnięte mniej niż trzy lata przed złożeniem wniosku oraz zaległości podatkowe i opłaty, za które można obwiniać dłużnika. Ustawa wymienia też czynności, które w razie upadłości podlegałyby uchyleniu, oraz to, że dłużnik tuż przed złożeniem wniosku w wysoce naganny sposób przestał płacić. Przy ocenie niedawno zaciągniętych długów nie uwzględnia się pożyczek na refinansowanie ani na niezbędny lokal mieszkalny, a wyraźna sytuacja resocjalizacji może sprawić, że postępowanie mimo to zostanie wszczęte.

Ustęp trzeci dotyczy wcześniejszych układów w sprawie spłaty długów. Jeśli wcześniejszy układ został uchylony, wymagane są zmienione okoliczności, które czynią prawdopodobnym wykonanie nowego układu. Jeśli układ został wykonany do końca, termin wynosi pięć lat, a przed jego upływem postępowanie można wszcząć tylko w szczególnych przypadkach. To, że masz już za sobą układ w sprawie spłaty długów, jest też brane pod uwagę przy ocenie, czy wszczęcie byłoby rażące. Ustęp czwarty dotyczy Ciebie, jeśli mieszkasz poza Norwegią. Wtedy sprawa musi dać się wyjaśnić bez wątpliwości, nie możesz mieć więcej niż nieznaczne długi wobec zagranicznych wierzycieli i nie możesz posiadać za granicą lokalu mieszkalnego ani innego majątku o istotnej wartości. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy jest oczywiste, że sprawę mimo to można wyjaśnić.

Przepis ten należy czytać razem z § 1-2 o zakresie stosowania ustawy oraz § 1-3 o warunku finansowym. Wniosek reguluje § 2-1, a przekazanie sprawy do sądu (retten) – § 2-7, natomiast § 5-4 dotyczy zatwierdzenia przez sąd rejonowy. Wszystkie te przepisy są powiązane z niniejszym przepisem.

Powiązane przepisy

Wszystkie §§ ustawy o układzie w sprawie spłaty długów →

Pytania dotyczące tego przepisu