§ 2-6. Kiedy komornik (namsfogden) musi odrzucić wniosek (søknad)
Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська
Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)
§ 2-6. Uprawnienie komornika do odrzucania wniosków
- dłużnik (skyldneren) nie współdziała w miarę swoich możliwości w wyjaśnieniu sprawy, lub
- dłużnik w rozsądnym terminie nie sprzedaje lub nie współdziała przy sprzedaży składników majątku, których sprzedaż komornik nakazał dłużnikowi na podstawie § 2-5 ust. 1 przed wszczęciem postępowania w sprawie negocjacji długów.
Co to oznacza?
Przepis wymienia trzy powody, z których komornik musi odmówić przyjęcia wniosku. Pierwszy to sytuacja, w której warunki z §§ 1-2 do 1-4, czyli zakres stosowania ustawy, warunek ekonomiczny i przeszkody z § 1-4, w oczywisty sposób nie są spełnione. Drugi to sytuacja, w której nie robisz tego, co możesz, aby sprawa została wyjaśniona. Trzeci to sytuacja, w której w rozsądnym terminie nie sprzedajesz tego, co komornik nakazał Ci sprzedać.
Ostatni powód opiera się na § 2-5. Jeżeli komornik nie decyduje sam o wszczęciu postępowania, sprawa trafia do sądu (retten) zgodnie z § 2-7.
- § 1-2Kogo dotyczy ustawa o układzie w sprawie spłaty długów?
- § 1-4Kiedy należy odmówić wszczęcia postępowania w sprawie negocjacji długów
- § 2-5Sprzedaż i wycena (verdsetting) przed wszczęciem postępowania w sprawie negocjacji długów
- § 2-7Kiedy komornik przekazuje sprawę do sądu rejonowego (tingretten)