§ 2-3. Obowiązek komornika zbadania sprawy

Ten paragraf nakłada na komornika odpowiedzialność za to, aby sprawa była wystarczająco wyjaśniona, zanim ewentualnie zostanie wszczęte postępowanie w sprawie negocjacji długów (gjeldsforhandling). Ustęp pierwszy określa zasadę ogólną. Pozostała część paragrafu mówi, jak komornik ma postępować.

Najpierw komornik sprawdza, czy wniosek zawiera wszystkie informacje wymagane zgodnie z § 2-1 ust. 2, czyli informacje o dochodach, majątku, długach i kosztach życia (leveomkostninger). Jeśli coś jest niejasne, komornik może zażądać, abyś to udokumentował. Następnie komornik zbiera informacje o zarejestrowanych obciążeniach na Twoim majątku. Obciążenia to zastaw (pant) i podobne prawa, jakie inne osoby mają do tego, co posiadasz.

Komornik może też pytać osoby trzecie. Ma tu odpowiednio zastosowanie ustawa o egzekucji § 5-7. Zgodnie z tym przepisem komornik może prosić strony o informacje i dowody. Może też żądać odpowiedzi od osób spoza sprawy, które mogą mieć informacje ważne dla sprawy. Informacje zebrane przez jednego komornika mogą być przekazywane innym komornikom, jeśli mogą mieć znaczenie dla sprawy. W przypadku niektórych informacji obowiązek ten obowiązuje mimo tajemnicy zawodowej (taushetsplikt). Komornik może też żądać informacji od organu prowadzącego rejestr ludności. Jeśli złożysz zażalenie (klage) do sądu rejonowego (tingretten) na takie polecenie, zażalenie co do zasady ma skutek wstrzymujący (oppsettende virkning). Oznacza to, że wykonanie polecenia musi poczekać. Nie dotyczy to sytuacji, gdy zażalenie jest oczywiście bezzasadne.

Obowiązek zbadania sprawy jest ściśle związany z pozostałą częścią rozdziału 2. Wniosek oraz oświadczenie dłużnika o zwolnieniu z tajemnicy zawodowej reguluje § 2-1. Udzielanie wskazówek reguluje § 2-2. Zgodnie z § 2-6 komornik może odrzucić wniosek, jeśli dłużnik nie współpracuje w miarę swoich możliwości przy wyjaśnianiu sprawy. Jeśli o wszczęciu postępowania ma zdecydować sąd (retten), sprawa zgodnie z § 2-7 musi być na tyle dobrze wyjaśniona i przygotowana, aby negocjacje mogły zostać przeprowadzone w ciągu czterech miesięcy.