§ 2-2. Obowiązek komornika (namsfogden) do udzielania wskazówek

Gjeldsordningsloven (ustawa o układzie w sprawie spłaty długów)·LOV-1992-07-17-99

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 2-2. Obowiązek komornika do udzielania wskazówek

Komornik ma zadbać o to, aby dłużnik (skyldner) otrzymał wskazówki, których potrzebuje, aby móc przeprowadzić postępowanie w sprawie negocjacji długów (gjeldsforhandling), przygotować propozycję układu (forslag til gjeldsordning) mieszczącą się w ramach ustawy oraz w razie potrzeby złożyć wniosek (begjæring) o przymusowy układ w sprawie spłaty długów (tvungen gjeldsordning).
Komornik ma upewnić się, że dłużnik zrozumiał, w jaki sposób proponowany układ w sprawie spłaty długów (gjeldsordning) ma być wykonywany. Jeżeli propozycja nie została przygotowana w sposób określony w § 4-2 ust. 3 zdanie pierwsze, komornik ma zapewnić niezbędne monitorowanie i kontrolę wykonywania układu w sprawie spłaty długów.
Źródło: Lovdata — Gjeldsordningsloven (ustawa o układzie w sprawie spłaty długów) § 2-2

Co to oznacza?

Przepis nakłada na komornika obowiązek udzielania wskazówek dłużnikowi. Wskazówki mają umożliwić przeprowadzenie postępowania w sprawie negocjacji długów, przygotowanie propozycji mieszczącej się w ramach ustawy oraz ewentualnie złożenie wniosku o przymusowy układ w sprawie spłaty długów. Komornik ma również upewnić się, że dłużnik zrozumiał, jak układ ma być wykonywany. Jeżeli propozycja nie jest przygotowana tak, jak opisuje to § 4-2 ust. 3 zdanie pierwsze, komornik ma monitorować i kontrolować wykonywanie układu.

Przepis znajduje się w rozdziale 2, pomiędzy wnioskiem (søknad) w § 2-1 a obowiązkiem zbadania sprawy w § 2-3. Komornik może zlecić udzielanie wskazówek pomocnikowi (medhjelper), zob. § 2-4.

Powiązane przepisy
Wszystkie §§ ustawy o układzie w sprawie spłaty długów →