§ 5-17. Współdłużnicy: kto odpowiada za jaką kwotę oraz ocena zdolności kredytowej

Gdy kilku klientów zaciąga kredyt wspólnie, umowa musi wskazywać, jaką część należnej kwoty bank może żądać od każdego z nich. Ten wymóg należy do przepisów o współdłużnikach, które obowiązują, gdy co najmniej jeden z kredytobiorców jest konsumentem (forbruker) (§ 5-16).

Ocena zdolności kredytowej opiera się na tym podanym podziale. Nawet jeśli kredytobiorcy uzgodnili między sobą coś innego, to podział z umowy jest stosowany, gdy bank ocenia, czy dana osoba ma zdolność kredytową zgodnie z § 5-2. Zgodnie z § 5-2 ocena ma opierać się na informacjach m.in. o dochodach, majątku, wydatkach i innych zobowiązaniach.

Czasami zdolność kredytowa kredytobiorcy zależy od tego, czy może on żądać zwrotu pieniędzy od innego kredytobiorcy (regres). Regres reguluje § 2-16: kto zapłacił więcej niż swoją część, może od razu żądać zwrotu od pozostałych. Jeśli jeden z nich nie pokryje swojej części, pozostali mogą zostać do tego wezwani. W takich przypadkach bank musi zadbać o to, aby umowa zabraniała kredytobiorcy zrzeczenia się roszczenia o zwrot, zanim będzie można go dochodzić.

Rząd może wydać przepisy uzupełniające dotyczące oceny zdolności kredytowej przy takich umowach oraz warunków mających znaczenie dla oceny zdolności kredytowej.

Ten paragraf jest pierwszym przepisem po określeniu zakresu stosowania w § 5-16. Kolejne dotyczą obowiązku banku do powiadamiania (§ 5-18), prawa współdłużnika do informacji (§ 5-19), zwolnienia zabezpieczenia (§ 5-20) oraz zmniejszenia odpowiedzialności za dług (§ 5-21). Przykład: dwóch klientów zaciąga kredyt wspólnie. Umowa określa, jaką część bank może żądać od każdego z nich. Między sobą uzgodnili inny podział. Bank mimo to musi ocenić zdolność kredytową każdego klienta na podstawie podziału zapisanego w umowie.