§ 5-18. Obowiązek banku do powiadamiania współdłużników

Finansavtaleloven·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 5-18. Obowiązek powiadamiania przez kredytodawcę

(1) Kredytodawca (kredittyter) powinien bez zbędnej zwłoki powiadomić współdłużnika w formie pisemnego dokumentu o braku lub zmianie ustanowionego zabezpieczenia lub ubezpieczenia spłaty kredytu zgodnie z przepisami § 6-2.
(2) Kredytodawca powinien w formie pisemnego dokumentu powiadomić współdłużnika o niewywiązywaniu się z umowy kredytowej (kredittavtale). Po wysłaniu takiego powiadomienia kredytodawca powinien informować współdłużnika o dalszym rozwoju sytuacji związanej z niewywiązywaniem się z umowy. Jeżeli współdłużnik ma podstawy, by sądzić, że sprawa została uregulowana po zgłoszonym niewywiązaniu się z umowy, przy niewywiązaniu się z późniejszego zobowiązania płatniczego obowiązuje nowy obowiązek powiadomienia zgodnie ze zdaniem pierwszym.
(3) Kredytodawca powinien bez zbędnej zwłoki powiadomić współdłużnika w formie pisemnego dokumentu za każdym razem, gdy zostanie uzgodnione odroczenie spłaty rat kapitałowych lub odsetek na okres dłuższy niż trzy miesiące, a także jeżeli wystąpią okoliczności wymienione w § 6-3 ust. 4.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 5-18

Co to oznacza?

Ten przepis zobowiązuje bank do informowania współdłużników (osób, które wspólnie odpowiadają za kredyt), gdy coś pójdzie nie tak. Wszystkie powiadomienia muszą mieć formę pisemną. Przepis obejmuje trzy rodzaje sytuacji: zmiany w zabezpieczeniu i ubezpieczeniu spłaty kredytu, niewywiązywanie się z umowy oraz dłuższe odroczenie płatności.

Pierwsza sytuacja dotyczy zabezpieczenia i ubezpieczenia. Jeżeli przewidziane zabezpieczenie odpadnie lub nie zostanie ustanowione albo ubezpieczenie spłaty kredytu nie zostanie zawarte, bank powinien powiadomić o tym bez zbędnej zwłoki. Przepis odsyła do § 6-2, który dotyczy powiadamiania poręczycieli (kausjonister) (osób, które gwarantują spłatę kredytu). Zgodnie z nim bank powinien też z odpowiednim wyprzedzeniem powiadomić, jeżeli ochrona z zawartego ubezpieczenia spłaty kredytu może wygasnąć lub istotnie się zmienić.

Druga sytuacja to niewywiązywanie się z umowy. Bank musi wysłać pisemne powiadomienie, że kredyt nie jest spłacany zgodnie z umową, a następnie informować współdłużnika o dalszym przebiegu sprawy. Jeżeli współdłużnik ma podstawy, by sądzić, że sprawa została uregulowana, a później kolejna płatność nie zostanie dokonana, powstaje nowy obowiązek powiadomienia.

Trzecia sytuacja to odroczenie. Jeżeli bank i kredytobiorca uzgodnią odroczenie spłaty rat kapitałowych lub odsetek na ponad trzy miesiące, pozostali współdłużnicy muszą zostać powiadomieni bez zbędnej zwłoki. To samo dotyczy sytuacji, gdy wystąpią okoliczności wymienione w § 6-3 ust. 4: kredytobiorca zmarł, wszczęto postępowanie układowe lub upadłościowe albo kredytobiorca złożył wniosek o restrukturyzację zadłużenia.

Powiadomienie ma znaczenie dla tego, jakiej kwoty można ostatecznie żądać od współdłużnika. § 5-21, który reguluje zmniejszenie i wygaśnięcie odpowiedzialności współdłużnika za dług, odsyła do tego przepisu. Przepis ten należy czytać razem z § 5-17 o podziale odpowiedzialności, § 5-19 o prawie do informacji oraz § 5-20 o zwolnieniu zabezpieczenia, a jego zakres stosowania określa § 5-16. Przykład: bank i główny kredytobiorca uzgadniają odroczenie płatności na ponad trzy miesiące. Wtedy drugi współdłużnik musi bez zbędnej zwłoki otrzymać pisemną informację.

Powiązane przepisy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →
Pytania dotyczące tego przepisu