§ 4-11. Ile czasu może trwać płatność między bankami

Ustawa o umowach finansowych (Finansavtaleloven)·LOV-2020-12-18-146

Tłumaczenie maszynowe z języka norweskiego. Obowiązuje tekst norweski. Przeczytaj oryginał po norwesku.Norsk English العربية Polski Українська

W skrócie

Tekst ustawy (tłumaczenie nieoficjalne)

§ 4-11. Czas przekazania środków przez dostawcę usług płatniczych

(1) Jeżeli z ustępów drugiego do czwartego nie wynika nic innego, dostawca usług płatniczych (betalingstjenesteyter) płatnika (betaler), po otrzymaniu zlecenia płatniczego (betalingsoppdrag) zgodnie z § 4-5, zapewnia, aby kwota została uznana na rachunku dostawcy usług płatniczych odbiorcy płatności (betalingsmottaker) najpóźniej przed upływem następujących terminów:
  1. tego samego dnia roboczego – w przypadku krajowej transakcji płatniczej (betalingstransaksjon) w koronach norweskich
  2. pierwszego następnego dnia roboczego – w przypadku transakcji płatniczej w euro realizowanej w obrębie EOG bez przeliczenia walut
  3. pierwszego następnego dnia roboczego – w przypadku transgranicznej transakcji płatniczej w euro realizowanej w obrębie EOG, jeżeli w Norwegii dokonano najwyżej jednego przeliczenia z koron norweskich na euro
  4. czwartego następnego dnia roboczego – w przypadku innych transakcji płatniczych na rzecz odbiorcy płatności w EOG.
(2) Terminy określone w ustępie pierwszym mogą zostać przedłużone o jeden dzień roboczy, jeżeli transakcja płatnicza jest inicjowana przy użyciu papierowego instrumentu płatniczego (betalingsinstrument).
(3) W przypadku transgranicznej transakcji płatniczej na rzecz odbiorcy płatności spoza EOG dostawca usług płatniczych płatnika zapewnia przekazanie kwoty dostawcy usług płatniczych odbiorcy płatności najpóźniej z upływem siódmego dnia roboczego od otrzymania zlecenia płatniczego, jeżeli nie uzgodniono inaczej.
(4) Jeżeli transakcja płatnicza jest inicjowana przez odbiorcę płatności lub za jego pośrednictwem, dostawca usług płatniczych odbiorcy płatności przekazuje zlecenie płatnicze dostawcy usług płatniczych płatnika w uzgodnionym terminie. W przypadku polecenia zapłaty (direktebelastning) przekazanie następuje w taki sposób, aby rozliczenie mogło nastąpić w uzgodnionym dniu płatności.
Źródło: Lovdata — Finansavtaleloven (ustawa o umowach finansowych) § 4-11

Co to oznacza?

Ten przepis określa terminy, w jakich dostawca usług płatnika musi dostarczyć pieniądze do dostawcy usług odbiorcy, licząc od otrzymania zlecenia płatniczego. Terminy wynoszą od tego samego dnia roboczego do czterech dni roboczych, w zależności od tego, czy płatność jest krajowa, w euro, czy trafia do innych państw EOG. Od zasady z ustępu pierwszego ustępy drugi do czwartego przewidują wyjątki.

Ustęp drugi daje jeden dodatkowy dzień roboczy, gdy płatność została zainicjowana papierowym instrumentem płatniczym. Ustęp trzeci dotyczy płatności transgranicznych na rzecz odbiorców spoza EOG. W takim przypadku dostawca usług płatnika musi przekazać kwotę najpóźniej z upływem siódmego dnia roboczego od otrzymania zlecenia, jeśli nie uzgodniono inaczej. Ustęp czwarty dotyczy płatności inicjowanych przez odbiorcę lub za jego pośrednictwem. Wtedy dostawca usług odbiorcy musi przekazać zlecenie dostawcy usług płatnika w uzgodnionym terminie. W przypadku polecenia zapłaty musi to nastąpić tak, aby rozliczenie mogło zostać dokonane w uzgodnionym dniu płatności.

Terminy liczy się od chwili, w której zlecenie uważa się za otrzymane, a określa to § 4-5. W dni robocze zlecenie jest otrzymane, gdy zostanie złożone lub zarejestrowane u dostawcy usług płatnika. Jeśli zostanie złożone w dniu, który nie jest dniem roboczym, uważa się je za otrzymane pierwszego dnia roboczego po nim. Bank może wyznaczyć godzinę graniczną pod koniec dnia roboczego, a zlecenia złożone po niej uważa się za otrzymane następnego dnia roboczego. Jeśli uzgodniono, że zlecenie ma zostać wykonane określonego dnia, uważa się je za otrzymane tego dnia, o ile jest to dzień roboczy.

§ 4-12 określa, od jakiej daty nalicza się odsetki przy uznaniu i obciążeniu rachunku. § 4-15 daje płatnikowi prawo, aby na żądanie dowiedzieć się, ile czasu może trwać płatność. § 4-7 o anulowaniu i § 4-10 o blokowaniu kwoty to kolejne ogniwa tego samego łańcucha związanego ze zleceniem płatniczym.

Przykład: Dostawca usług płatnika otrzymuje zlecenie krajowej płatności w koronach. Kwota musi wtedy zostać uznana u dostawcy usług odbiorcy tego samego dnia roboczego. Jeśli zlecenie złożono w dniu, który nie jest dniem roboczym, otrzymanie liczy się dopiero od pierwszego dnia roboczego po nim.

Powiązane przepisy
Wszystkie §§ ustawy o umowach finansowych →